ஸ்ரீ ஸௌந்தர்ய லஹரீ (எல்லா சுலோகங்களும்) – ஆனந்த லஹரி (சு.1 முதல் சு.41 வரை)

ஸ்ரீ ஸௌந்தர்ய லஹரீ (எல்லா சுலோகங்களும்) – ஆனந்த லஹரி (சு.1 முதல் சு.41 வரை)

ஸ்ரீ “அண்ணா” எழுதி சென்னை ஸ்ரீராமகிருஷ்ணமடம் வெளியிட்டுள்ள “ஸௌந்த்ரயலஹரீ-பாஷ்யம்” என்ற விளக்க நூலில் இருந்து விளக்கங்களுடன் (சிற்சில இடங்களில், Pandit S Subrahmanya Sastri and T R Srinivasa Ayyangar  இவர்களால் 1937-ம் வருடத்தில் ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்டு The Theosophical Publishing House ப்ரசுரித்த The Ocean of Beauty – Soundarya Lahari of Sri Samkara Bhagavatpada என்னும் நூலிலிருந்து எடுத்த ஆங்கில விளக்கங்களுடன்)

 

1.      பராசக்தியின் ஏற்றம்

ஸர்வ விக்ன நாசமும் ஸகலகார்ய ஸித்தியும்

 

ஶிவ ஶக்த்யா யுக்தோ யதி ஶக்த: ப்ரவிதும்

ந சேதேவம் தேவோ நகலு குஶ’ல ஸ்பந்திதுமபி

அதஸ்த்வா மாராத்த்யாம் ஹரிஹர விரிஞ்சாதிபிரபி

ப்ரணந்தும் ஸ்தோதும் வா கத மக்ருத புண்ய: ப்ரவதி:                       1

 

மங்களமூர்த்தியான மஹாதேவன் பராசக்தியாகிய உன்னுடன் கூடினவராக இருந்தால் மட்டுமே பிரபஞ்சத்தை ஆக்குவதற்குத் திறமையுள்ளவர் ஆவார். அவ்வாறு கூடியில்லாவிட்டால் அசைவதற்குக்கூட திறமை உடையவராக ஆவதில்லையன்றோ ? ஆகையால் விஷ்ணு, ருத்ரன், பிரம்மா முதலியவர்களாலும் பூஜித்தற்குரிய உன்னை புண்ணியம் செய்யாதவன் வணங்குவதற்கோ அல்லது துதிப்பதற்கோ எங்ஙனம் தகுதியுடையவனாவான் ?

 

குண்டலினி சக்தியினின்று பிரிந்தால் சிவனும் சவம் போல் ஆகிறான். – தேவி பாகவதம்.

 

கண்ணிய(து) உன்புகழ் கற்ப(து)உன் நாமம் கசிந்துபத்தி

பண்ணிய(து) உன்இரு பாதாம் புயத்தில் பகல்இரவா

நண்ணிய(து) உன்னை நயந்தோர் அவையத்து நான்முன் செய்த

புண்ணியம் ஏ(து)என்அம் மேபுவி ஏழையும் பூத்தவளே – அபிராமி அந்தாதி 12

 

Only when brought into union with the Sakti would Siva acquire the power of assuming the form of Pranava , the embodied form of Naadaa, etc. assuming the stages of Paraa, Pachyanti, etc. wherefrom originate the Svara-s, Varna-s, Pada-s, and Vaakya-s galore. If not, the Deva becomes utterly incapable of producing the Pranava, becoming dumbfounded.

While so, how dares one, who has acquired no merit, either to salute or to praise Thee (of the form of Pranava), O Goddess! that art worthy of being adored by

  1. Hari, Hara and Virincha – as the deities of the components of Pranava;
  2. Agni, Vaayu and Surya – as their Rishis:
  3. Gaayatri, Trishtub and Jagati – their meters:
  4. Rakta, Sukla and Krsna – as their colours;
  5. Jaagrat, Svapna and Susupti – their states;
  6. Bhumi, Antarika and Svarga – their seats;
  7. Udaatta, Anudaatta ands Svarita – their Svara-s;
  8. Rk, Yajus and Saman – their Veda-s;
  9. Gaarhapatya, Aahavaniya and Daksina – their Agni-s;
  • Praahna, Madhyaahna and Aparaahna – their Kaalaa-s;
  • Sattva, Rajas and Tamas – their Guna-s;
  • Srsti, Sthiti and Samhaara – their functions;

All these standing in the order appropriate to them.

 

2.      பாத தூளி மகிமை

ஸர்வலோக வசியம்

 

தநீயாம்ஸம் பாம்ஸும் தவசரண பங்கேருஹ வம்

விரிஞ்சி: ஸஞ்சிந்வந் விரசயதி லோகாநவிகலம்

வஹத்யேநம் ஶௌரி கதமபி ஸஹஸ்ரேண ஶிரஸா

ஹரஸ் ஸம்க்ஷுத்யைனம் ஜதி ஸிதோத்தூளனவிதிம்                    2

 

பிரம்மா உன்னுடைய திருவடித் தாமரைகளிலுள்ள மிக நுட்பமான தூளை ஸம்பாதித்து உலகங்களை முட்டின்றி சிருஷ்டிக்கிறார். ஆதிசேஷன் ஆயிரம் தலைகளால் இவ்வுலக வடிவான பாததூளியை எப்படியோ தாங்குகிறார். ருத்திரன் இதை நன்றாகப் பொடியாக்கி விபூதி பூசிக்கொள்ளும் முறைய அனுஷ்டிக்கிறார்.

 

பாததூளி பூஜை: ஒரு பௌர்ணமியில் ஸுவாஸினியைப் பூஜைக்கு அழைக்கும்போது நதி மணலை வஸ்த்ரகாயம் செய்து வழியில் இறைத்து அதன்மேல் அடிவைது வரச்செய்து பூஜை முடிந்தபின் அம்மணலைத் தேவியின் பாத தூளியாகக் கருதி ஒரு சிறிய பெட்டியில் சேகரித்து வைத்துக்கொண்டு காலை மாலைகளில் பூஜிக்கவேண்டும். காலைப் பூஜைக்குப் பின் “தநீயாம்ஸம் பாம்ஸும்” என்ற சுலோகத்தை ஆயிரம் முறையும், மாலை பூஜைக்குப்பின் :அவித்யானாம் அந்தஸ்திமிர த்வீப நகரீ” என்ற சுலோகத்தை ஆயிரம் முறையும் ஜபம் செய்யவேண்டும். இவ்விதம் வஸந்தருதுவிலோ சரத்ருதுவிலோ ஒரு மண்டலம் நியமத்துடன் பூஜையும் ஜபமும் செய்து முடிவில் ஒன்பது ஸுவாஸினிகளை அழைத்துப் போஜனம், வஸ்திரம், ஆபரணம், தக்ஷிணை முதலியவை அளித்து விரதத்தைப் பூர்த்தி செய்தால், அப்படிச் செய்பவர் அஷ்டைச்வர்ய ஸம்பன்னர் ஆவார்,

 

The worlds – both animate and inanimate:

  • Seven upper worlds: Bhuur, Bhuvar, Suvar, Mahar, Jana, Tapas, Satya.
  • Seven nether worlds: Atala, Vitala, Sutala, Rasaatala, Talaatala, Mahaatala, Paataala.

— Pandit S Subrahmanya Sastri and T R Srinivasa Ayyangar in The Ocean of Beauty – Soundarya Lahari

3.      பாத தூளி முக்தியளிப்பது

ஸர்வ வித்யா ப்ராப்தி

 

அவித்யாநா மந்தஸ்திமிர மிஹிர த்வீப நரீ

டாநாம் சைதந்ய ஸ்தக மகரந் ஶ்ருதிஜரீ

ரித்ராணாம் சிந்தாமணி குணநிகா ஜன்மஜலதௌ

நிமக்நாநாம் ம்ஷ்ட்ரா முரரிபு வராஹஸ்ய வதி                               3

 

உன்னுடைய பாத தூளி அவித்தை குடிகொண்டிருக்கும் உள்ளத்தின் அகத்திருளைப் போக்கும் ஸூரியனுடைய உதயத்தீவின் நகரம் போலும், அவிவேகிகளுக்கு ஆத்ம ஞானமாகிய கற்பகவிருக்ஷத்தின் பூங்கொத்திலிருந்து பரவிச் செல்லும் மகரந்தம் போலும், ஏழைகளுக்கு நினைத்ததை அளிக்கக் கூடிய சிந்தாமணிக் குவியலாயும் பிறவிக்கடலில் மூழ்கியவர்களுக்கு ஆதி வராஹமாய் அவதரித்துப் பூதேவியைத் தூக்கிய முராரியின் கோரைப்பற்கள் போலும் விளங்குகிறது.

 

சிந்தாமணி என்னும் ரத்னம் சிந்தித்ததையெல்லாம் அளிக்க வல்லது. அம்பாளுடைய (ஹ்ரீம்) மாயாபீஜத்திற்குச் சிந்தாமணி பீஜம் என்று பெயர். ‘ஹ்ரிம்’ பீஜத்தை ஒன்றுக்கொன்று பார்வையான திரிகோணங்களின் நடுவில் எழுதி அதைச் சுற்றி விருத்தம் வரைந்து அதை மேல்பாகத்தில் அஷ்டதளத்தால் அலங்கரித்து, அதில் தேவியின் திருவடிகளைத் தியானித்துக் கொண்டு ஸௌந்தர்யலஹரீ சுலோகங்களைப் பக்தியுடன் பாராயணம் செய்துவந்தால் கனவிலும் நனவிலும் பராசக்தியின் தரிசனமும் பரிபூர்ண கடாக்ஷமும் ஏற்படும்.

4.      பாத கமலங்களின் நிகரற்ற சக்தி

ஸகல பய நிவ்ருத்தி, ரோக நிவ்ருத்தி

 

த்வந்ய: பாணிப்ப்யா: மயவரதோ தைவதண:

த்வேகா நைவாஸி ப்ரகடித வராபீத்யபிநயா

யாத் த்ராதும் தாதும் பலமபி ச வாஞ்சா ஸமதிகம்

ஶரண்யே லோகானாம் தவ ஹி சரணாவேவ நிபுணௌ.                     4

 

உலகிற்குப் புகலிடமே ! உனக்கு வேறான தேவக்கூட்டங்கள் கைகளால் அபயத்தையும் வரத்தையும் அளிப்பதாகக் காட்டுகிறர்கள். நீ ஒருத்தி மட்டும் அபிநயத்தால் வரத்தையும் அபயத்தையும் ப்ரகடனம் செய்பவளாக இருப்பதே இல்லை. ஏனென்றால் பயத்தினின்று காப்பாற்றவும், வேண்டியதற்கு அதிகமாகவே பலனை அளிப்பதற்கும்கூட உன்னுடைய திருவடிகள் திறமை உடையவைகள் அன்றோ ?

 

ஸம்ஸார பயத்தைப் பயத்தைப் போக்கி மோக்ஷமளிக்கும் அபயமுத்திரை யைத் தூக்கிய வலது கரத்திலும், உலக இன்பங்களை அளிக்கும் வரமுத்திரை இடது கரத்திலும் ஸாதாரணமாக தேவதைகளின் பிம்பங்களில் காணப்படுவது. ஆனால் த்ரிபுரஸுந்தரி தனது கரங்களில் பாசம், அங்குசம், புஷ்ப பாணம், கரும்புவில் ஆகியவற்றைத் தரித்திருப்பதால் பாதங்களில் அபயவரத சக்திகள் அம்பிகையின் பாதங்களில் அடங்கியிருப்பதாகத் தியானிக்கப் படுகிறது.

5.      தேவி பூஜையின் மகிமை

ஸ்த்ரீ புருஷ வசியம்

 

ஹரிஸ் த்வா மாராத்த்ய ப்ரணத ஜன ஸௌபாக்ய ஜனனீம்

புரா நாரீ பூத்வா புரரிபுமபி க்ஷோ மனயத்

ஸ்மரோ(அ)பி த்வாம் நத்வா ரதி நயன லேஹ்யேன வபுஷா

முனீனா மப்யந்த: ப்ரபவதி ஹி மோஹாய மஹதாம்                            5

 

வணங்கும் ஜனங்களுக்கு ஸகல ஸௌபாக்கியத்தையும் தோற்றுவிக்கும் உன்னை விஷ்ணு பூஜித்து முன்னொரு முன்னொரு சமயம் பெண்வடிவு கொண்டு முப்புரம் எரித்த பரமசிவனையும் கூட மனம் சலிக்கும்படி கவர்ந்தார். மன்மதனும் உன்னை வணங்கி ரதிதேவி கண்கொண்டு பருகும் அமுதம் போன்ற வடிவங் கொண்டு மஹான்களான முனிவர்களுக்கும் கூட அந்தரத்தில் மதிமயக்கம் உண்டாகும்படி சக்தியுள்ளவன் ஆகிறான் என்பது நிச்சயம்.

 

6.      கடைக்கண் பார்வை

புத்ர ஸந்தானம்

 

னு: பௌஷ்பம் மௌர்வீ மதுகரமயீ பஞ்ச விஶிகா:

வஸந்த: ஸாமந்தோ மலயமரு தாயோன ரத:

ததாப்யேக: ஸர்வம் ஹிமகிரிஸுதே காமபி க்ருபாம்

அபாங்காத்தே லப்த்வா ஜகதித மனங்கோ விஜயதே                           6

 

பனிமலையரசன் பெண்ணே ! மன்மதனுடைய வில் மலர்களாலானது. நாண்கயிறு தேனீக்களாலானது. பாணங்கள் ஐந்தே, அவையும் பூக்கள். வஸந்தருது போர்செய்ய ஏறிவரும் தேர் மலயத்திலிருந்து விசும் தென்றல் காற்று. அப்படியிருந்தும் உடலில்லாத மன்மதன் ஒருவனாகவே உன்னுடைய கடைக்கண் பார்வையால் ஏதோ ஒரு கிருபையை அடைந்து இந்த உலகம் அனைத்தையும் ஜயிக்கிறான்.

 

இந்தச் சுலோகத்தில் சொல்லப்படும் உபாசனைக்கு ‘அனங்க வித்யா’ என்று பெயர். இதற்கு ரிஷி மன்மதன். அவ்யக்த காயத்ரீச் சந்தம், ராஜராஜேஸ்வரி தேவதை.

 

7.      தேவியின் ஸ்வரூபம்

தேவியின் ஸாக்ஷாத்காரம், சத்ருஜயம்

 

க்வணத் காஞ்சி தாமா கரிகல கும் ஸ்தன நதா

பரீக்ஷீணா மத்த்யே பரிணத ஶரச்சந்த்ர வனா

தனுர் பாணான் பாஶம் ஸ்ருணி மபி ததானா கரதலை:

புரஸ்தா தாஸ்தாம் ந: புரமதிது ராஹோ புருஷிகா                                7

 

சலங்கைகள் கிலுகிலுக்கின்ற தங்க ஒட்டியாணம் பூண்டவளும் யானையின் மஸ்தகம் போன்ற நகில்களால் சற்று வணங்கிய வடிவுடையவளும், இடையில் மிக மெலிந்தவளும், சரத்காலத்துப் பூர்ணசந்திரன் போன்றமுகம் படைத்தவளும், கைகளால் கரும்புவில்,புஷ்பபாணம், பாசம், அங்குசம் ஆகியவற்றை தரிப்பவளும் முப்புரத்தை யழித்த பரமசிவனுடைய ஆச்சரியமான அகம்பாவ வடிவினளுமான பராசக்தி எங்களுக்கு எதிரில் எழுந்தருளட்டும்.

 

மணிபூரக சக்கரத்தில் தேவி எந்த ரூபத்துடன் பிரகாசிக்கிறாளோ அது இங்கே வர்ணிக்கப் படுகிறது. மேருதண்டம் என்னும் முதுகெலும்பிற்குள் ஸுஷும்னா என்ற நாடி ஸூக்ஷ்மமாக இருக்கிறது. இதன் அடியில் மூலாதார சக்கரமும், அதற்கு நாலு விரற்கடைக்குமேல்  ஸ்வாதிஷ்டானமும், அதற்குமேல் தொப்புளுக்கு எதிரில் மணிபூரகமும், இருதயத்துக்கு எதிரில் அநாஹதமும், கண்டத்துக்கு எதிரில் விசுத்தியும், புருவமத்தியில் ஆஜ்ஞையும், சிரஸின்மேல் ஸஹஸ்ரார சக்கரமும் உள்ளன். மணிபூரகத்தில் த்ரிபுராந்தகனான காமேசுவரனுடைய ஜீவநாடியாகத் தேவி விளங்குகிறாள்.

 

“மன்மதனுக்கும் கரும்புவில், அம்பாகுக்கும் கரும்புவில்; அவனுக்கும் பஞ்சபாணம் புஷ்பந்தான், இவளுக்கும் பஞ்சபாணம் புஷ்பந்தான்; .. இதைப் பின்பற்றி மூககவி “உன்னுடைய கடாக்ஷம் சிவனிடம் மோஹத்தை உண்டுபண்ணுகிறது, மனுஷ்யர்களுடைய மோஹத்தை அடக்கிவிடுகிறது” என்கிறார்.” – காமகோடி சங்கராச்சாரியார்.

 

(க்வணத்=) மணிபூரகத்திலிருந்து தேவி அனாஹத சக்கரத்தை நோக்கி எழுந்தருளுகையில் பக்தர்கள் தேவியின் கால்சலங்கைகளின் கிலுகிலுப்பைக் கேட்கின்றனர்.

 

The Devi carries in her left lower arm the sugarcane bow with a string of bees, in her lower right arm the five arrows of Kamala, Raktakairava, Kahlaara, Indeevara, and Sahakaara flowers; in her upper left arm the Paasa, noose, shining like coral, and in her upper right arm the Ankusaa, goad, shining  like the crescent. These weapons of the Devi are said to assume the Sthuula (gross), the Suuksma (Mantramaya) and the Para (Vaasanaamaya) forms.

  • Pandit S Subrahmanya Sastri and T R Srinivasa Ayyangar in The Ocean of Beauty – Soundarya Lahari

8.      தேவியின் சிந்தாமணிக்ருஹம்

ஜனனமரண நிவ்ருத்தி

 

ஸுதா ஸிந்த்தோர் மத்த்யே ஸுரவிடபி வடீ பரிவ்ருதே

மணித்வீபே நீபோபவனவதி சிந்தாமணி க்ருஹே

ஶிவாகாரே மஞ்சே பரமஶிவ பாயாங்க நிலயாம்

ஜந்தி த்வாம் ன்யா: கதிசன சிதானந்த லஹரீம்.                               8

 

அமிர்தக் கடலின் நடுவில் கல்பகவிருக்ஷத் தோப்புகளால் சூழப்பட்ட ரத்னத்தீவில் கதம்ப மரங்கள் நிறைந்த உத்தியான வனத்துடன் கூடிய சிந்தாமணிக்கிருஹத்தில் பரம மங்கல வடிவமான சிம்மாஸனத்தில் பரமசிவனுடைய மடியில் வீற்றிருக்கும் ஞானானந்தக் கடலின் அலைபோன்ற உன்னை புண்ணியவான்களான சிலரே வழிபடுகிறார்கள்.

 

இங்கே தேவியின் வாசஸ்தானமான சிந்தாமணி க்ருஹம் வர்ணிக்கப்படுகிறது. அது ஸகலப் ப்ரம்மாண்டங்களுக்கும் அப்பால் அமிருதஸாகரத்தின் மத்தியில் ரத்தினத்தீவில் உள்ளது. அதன் வெளி பிராகாரங்கள் இருபத்தைந்து: அவை வரிசையாக (1) இரும்பு (2) எஃகு (3) செம்பு (4) வெள்ளீயம் (5) பித்தளை (6) பஞ்சலோகம் (7) வெள்ளி (8) தங்கம் (9) புஷ்பராகம் (10) பத்மராகம் (11) கோமேதகம் (12) வஜ்ரம் (13) வைடூரியம் (14) இந்திரநீலம் (15) முத்து (16) மரகதம் (17) பவழம் (18) நவரத்தினம் (19) நானாரத்தினம் இவற்றாலும், (20) மனம் (21) புத்தி (22) அஹங்காரம் (23) சூரியனின் தேஜஸ் (24) சந்திரனின் தேஜஸ் (25) மன்மதனின் தேஜஸ் இவற்றால் ஆகியவை.

 

  • எட்டாவது பிராகாரத்தில் உள்ளது கதம்பவனம் – இங்கே பரதேவதையின் மந்திரிணியான சியாமளாதேவி வசிப்பாள்.
  • பதினைந்தாவது பிராகாரத்தில் அஷ்ட்திக்பாலர்கள் வசிப்பர்.
  • பதினாறவது – ஸேனா நாயகி தண்டினி அல்லது வாராஹியின் -இருப்பிடம். இங்கேயும் சியாமளாதேவிக்கு ஒரு கிரஹம் உண்டு,
  • பதினேழாவதில் யோகினிகள் வசிப்பர்.
  • பதினெட்டில் மஹாவிஷ்ணு;
  • பத்தொன்பதில் ஈசானன்.
  • இருபதில் தாரா தேவி
  • இருபத்தொன்றில் வாருணி.
  • இருபத்திரண்டாவது அஹங்காரக் கோட்டையில் குருகுல்லா தேவி
  • இருபத்துமூன்றாவது சூரியப்பிராகாரத்தில் மார்த்தாண்டபைரவர்.
  • இருபத்துநான்கில் சந்திரன்
  • இருபத்தைந்தாவது சிருங்கார வனத்தில் மன்மதன்.

 

இதற்குள் மஹாபத்ம வனமும் கற்பகவிருக்ஷத் தோப்பும், அதன் நடுவில் சிந்தாமணிக்கிருஹம்.

 

சிந்தாமணிக்கிருஹத்தின் அக்கினிமூலையில் சிதக்கினி குண்டமும், கிழக்குத் துவாரத்தின் இருபுறமும் மந்த்ரிணி, தண்டினி தேவிகளின் கிருஹனளும் உள்ளன. நான்கு துவாரங்களிலும் சதுராம்னாய தேவதைகள் காவல் இருப்பர்.

 

இதனுள் நவாவரணங்களுடன் கூடிய ஸ்ரீசக்கரம். இந்த ஸ்ரீசக்ரத்தின் நடுவில் ஸர்வானந்தமயம் என்னும் பிந்துபீடத்தில் பஞ்சப் பிரம்மாஸனத்தில் ஸதாசிவனுடைய மடியில் மஹாத்ரிபுரஸுந்தரி எழுந்தருளியிருப்பாள். பஞ்சப் பிரம்மாஸனமாவது, பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், ஈசானன் ஆகியவர்களைக் கால்களாகவும், ஸதாசிவனுடைய மடியையே மேல்பலகையாகவும் கொண்ட கட்டில். இதுவே “ அ-உ-ம-அர்த்த, மாத்திரை, பிந்து” வடிவான ஓங்கார மஞ்சம்.

9.      ஆதார சக்கரங்கள்

தேசாந்திரம் சென்றவர் திரும்பிவருதல், அஷ்டைச்வர்ய ஸித்தி

 

மஹீ மூலாதாரே கமபி மணிபூரே ஹுதவஹம்

ஸ்த்திதம் ஸ்வாதிஷ்ட்டானே ஹ்ருதி மருத மாகாஶமுபரி

மனோ(அ)பி ப்ரூமத்யே ஸகலமபி பித்வா குலபதம்

ஸஹஸ்ராரே பத்மே ஸஹ ரஹஸி பத்யா விஹரஸே                9

 

மூலாதாரத்தில் பிருதிவீ தத்துவத்தையும் மணிபூரத்தில் ஜலதத்துவத்தையும் ஸ்வாதிஷ்டானத்தில் இருக்கும் அக்னி தத்வத்தையும், இருதயத்தில் அனாகதத்தில் வாயு தத்துவத்தையும், அதற்குமேல் விசுத்தியில் ஆகாச தத்துவத்தையும், புருவ நடுவில் ஆக்ஞையில் மனஸ் தத்துவத்தையும், இவ்வாறாக ஸுஷும்னா மார்க்கத்திலுள்ள எல்லாச் சக்கரங்களையும் ஊடுருவிச் சென்று ஆயிரம் இதழ் கொண்ட கமலத்தில் (ஸஹஸ்ராரபத்மம்) ரகசியமான இடத்தில் உனது பதியான ஸதாசிவன் கூடி மகிழ்கிறாய்.

 

ஆறு ஆதார சக்கரங்களையுன் கடந்து சென்று ஸஹஸ்ராரத்தில் ஸமாதி எய்துதல், ஷட்சக்ரவேதனம் என்றும் அந்தர் யாகம் என்றும் சொல்லப்படும், அது இங்கே விளக்கப் படுகிறது.

  • மூலாதாரமும் ஸ்வாதிஷ்டானமும் சேர்ந்து அக்கினிகண்டம். அதற்குமேல் ப்ரம்மக்ரந்தி என்று ஒரு முடிச்சு உள்ளது.
  • மணிபூரகமும் அநாஹதமும் சேர்ந்து சூரிய கண்டம். அதற்குமேல் விஷ்ணுக்ரந்தி  என்று ஒரு முடிச்சு உள்ளது.
  • விசுத்தியும் ஆஜ்ஞையும் சேர்ந்து ஸோம கண்டம். அதற்குமேல் ருத்ரக்ரந்தி என்று ஒரு முடிச்சு உள்ளது.

 

க்ரந்தி என்பது நாடிகளின் முடிச்சையும் நாடியினுள் பாயும் எண்ணங்களில் பூர்வ வாசனையால் ஏற்படும் சிக்கல்களையும் குறிக்கும்.

 

மூலாதாரத்திலிருந்து எழுந்த பராசக்தி ஸ்வாதிஷ்டானத்தைக் கடந்ததும் மணிபூரகத்தில் பிரத்தியக்ஷமாவாள். அங்கே அர்க்யம், பாத்யம், முதல் பூஷணம் வரை உபசாரங்களைச் செய்து அநாஹத்திறு அழைத்துவந்து, தூபம் முதல் தாம்பூலம் வரை உபசாரங்களைச் செய்து, விசுத்திக்கு அழைத்துவந்து, அங்கே பராசக்தியைச் சிம்மாஸனத்தில் இருக்கச் செய்து, சந்திரகலாரூபமான ஸ்படிகமணிகளால் பூஜித்து, ஆஜ்ஞா சக்கரத்திற்கு அழைத்துவந்து நீராஜனம் செய்து, ஸஹஸ்ராரத்தின் நடுவில் இருக்கும் சந்திரமண்டலத்தில் ஸதாசிவனுக்குப் பக்கத்தில் சேர்த்து அவர்களைச் சுற்றிப் படுதாவைப் போட்டு, தான் ஸமீபத்தில் இருந்துகொண்டு அம்பாள் மூலாதாரத்திற்குத் திரும்பும் ஸமயத்தை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கவேண்டும். இதுதான் அந்தர்யாகம் அல்லது ஸமயாசாரம் எனப்படும் மானச பூஜை.

 

குலபதம் என்பது ராஜவீதி என்று சொல்லக்கூடிய ஸுஷும்னா மார்க்கமே,

 

Pandit S Subrahmanya Sastri and T R Srinivasa Ayyangar in The Ocean of Beauty – Soundarya Lahari:

 

This stanza contains in a nutshell the quintessence of the sublimest truths of the Vedanta and the Yoga systems in harmonious combination, in relation to the worship of the Devi, as the Kundalini-Sakti of the Pindaanda (microcosm), and as the Tripurasundari of the Brahmanda (macrocosm). For a prpoper appreciation of the conception  of the External Verities according to the conceptionof the ancient Rishis of India and their bearing on the Cosmogeny of the microcosm and the macrocosm will be found useful.

 

An Eternal Verity may be defined as that which gives scope for functioning to all orders of creation, till their final dissolution. Some Tantra-s classify the Eternal Verities into three groups:

  1. Aatma Tattvas 2. Vidya Tattvas 3. Siva Tattvas

           

Aatma Tattvas: characterised by Jadathvaa i.e.

non-sentinence

            Vidya Tattvas: characterised by both Jadathvaa i.e.

non-sentinence and Prakaasakatva, the sentinence

Siva Tattvas: characterised by Prakaasakatva, the

 Sentinence pure and simple.

 

According to the Kalpa-sutra-s, twentyfour fall under the first group, seven under the second and five under the third. These may be arranged as shown hereunder with their characteristic properties:

 

Aatma tattvas

  1. Prithvi – Earth, possessed of solidity
  2. Ap – Water, possessed of fluidity
  3. Tejas – Fire, possessed of heat
  4. Vaayu – Air, of the character of perpetual motion
  5. Akaasaa – Ether, of the character of space
  6. Gandha Tanmaatraa – Smell, in the form of subtle Earth
  7. Rasa Tanmaatraa – Taste, in the form of subtle Water
  8. Rupa Tanmaatraa – Form, in the form of subtle Fire
  9. Sparsa Tanmaatraa – Touch, in the form of subtle Air
  10. Sabda Tanmaatraa – Sound, in the form of subtle Eather
  11. Srothra – the auditory sense that perceive sound
  12. Tvac – the tactile sense that perceives Touch
  13. Chaksus – the optic sense that perceives Form
  14. Jihva – the gustatory sense that perceives Taste
  15. Ghraana – the olfactory sense that perceives Smell
  16. Vaac – speech, the motor-organ of articulate expression.
  17. Paani – the hand, the motor-organ of grasping and leaving.
  18. Paada –the foot, the motor-organ of locomotion
  19. Paayu – the motor-organ of evacuation
  20. Upasthaa – the motor-organ of generation and carnal pleasure
  21. Manas – the Mind, the inner sense that is attained, when Rajas, the mobility of misery, preponderates over Sattva and Tamas, the rhythm of happiness and inertia of delusion, which is the root cause of all volition
  22. Buddhi – the Intellect, the inner sense which is attained, when rhythm preponderates over mobility and inertia, and as such, is at the root of all conviction
  23. Ahamkaaraa – the Egoism, the inner sense which is attained, when inertia preponderates over rhythm and mobility, and which is at the root of all fancy, converging towards the self
  24. Prakriti – otherwise known as the Chitta which is attained by the equiposed state of rhythm, mobility and inertia

 

 

Vidya Tattvas

 

  1. Purusha or the Jiva (of the microcosm) – which, though full in itself, commands only to a limited extent, the five powers detailed below
  2. Kalaa – the Kriya-sakti, the power to do all things, but to a limited extent, inherin in the Jiva
  3. Avidya – also called Vidya – the Jnaana-Sakkti, in a veiled form and thus limited in its operation, inherent in the Jiva
  4. Raagaa – the Icchaa-sakti, perpetual satisfaction, which operates only partially and is therefore limited in extent, inherent in the Jiva
  5. Chit-sakti — perpetually inherent in the Jiva, when limited but the operation of the six changes denoted by ‘exists’, ‘takes birth’,  ‘grows’, ‘ripens’, ‘wanes’, and ‘perishes’.
  6. Niyati – that which causes the Ananda-sakti, absolute independence, inherent in the Jiva
  7. Maayaa – the condition operating upon the Isvara, causing it to look upon the phenomenal world as ‘this’ , i.e., an entity separate from itself

 

Siva Tattvas

 

  1. Suddha Vidya – the condition operating upon the Sadaasiva, causing it to identify itself with the phenomenal world with the impression ‘I am this’
  2. Maheswara – that which is operated upon by the Maayaa
  3. Sadaasakti – that which is operated upon by the Sudhha Vidya
  4. Sakti – the desire which is but the impression of the world to be created
  5. Siva – the absolute non-differentiated existence, when conditioned by the Sakti.

 

Fifteen more are added to the number of Eternal Verities by some, by a process of further elaboration, thus making fifty-one in all, answering to the 51 letters of the Samskrt alphabet:

 

The seven Dhaatus, humours:

  1. Tvac – the external sheath of organs
  2. Asrj – blood
  3. Maamsa – flesh
  4. Medas – fat
  5. Asthi – bone
  6. Majjaa – marrow
  7. Suklaa – semen

 

The five vital airs:

  1. Praanaa
  2. Apaanaa
  3. Vyaanaa
  4. Udaanaa
  5. Samaanaa

 

The three gunaas:

  1. Rhythm (Sattva)
  2. Mobility (Raajasa)
  3. Inertia (Thaamasa)

 

The five Elements, the five Tanmaatraa-s, the five Organs of perception,  the five organs of motor action, the Mind, the Maayaa, the Sudhha-Vidyaa, the Maheswara and the Sadaasiva are the twentyfive Eternal Verities from the Vedic standpoint, while the others are capable of being included in the twentyfive.

 

In this stanza, the Devi of the macrocosm, in the form of her exact prototype, the Kundalini of the microcosm, is represented as having broken through the entire Kula path containing the six Chakra-s of psychic energy, indicative of the twenty-one Tattvaa-s, to reach her Lord in the Sahasraaraa, the habitat of the four remaining Tattvaa-s, there to divert herself in secrecy with her Lord.

 

Even as Paramasiva, in the absence of his conjunction with the Tripurasundari, is powerless, so also the Jiva, without the operation of the Kundalini, will be very much the same as a corpse.

 

The vital force, which is inherent in every limb, muscle, nerve-centre and other physiological organs and which causes the entire frame to function, is but one aspect of the Kundalini. It is the same vital force that is the root cause of the functioning of the entire phenomenal world and could be comprehended only by those rare mortals who have gained mastery over it.

 

It is upon this fundamental fact that the system of Yoga is based, as the Praanaayaamaa, or the control of this vital force forms the bedrock of that system. If only the secret of control of this vital force and the human mind (the psychic force), which is only a subtle variety of the vital force, should be mastered by any person, he may be said to have conquered the phenomenal world. No wonder the Yogin takes his stand upon the Praanaayaamaa and Manolayaa for the successful accomplishment of the state of Samaadhi, his goal.

 

It is with that end in view that the Yogin concentrates his mind, controls the vital force and projects them towards the Moolaadhaaraa, the first psychic centre of energy, which results in the rousing of the Kundalini, dormant with its form of three-and-a-half spirals coiled therein.

 

Those that are proficient in the Yoga Saastraa hold that this machine of the human frame, which is controlled by the Kundalini, contains sevety-two thousand Naadi-s, the main ones among them, e.g. the Sushumnaa, the Idaa, the Pingalaa, etc. having distinct functions connected with the respiratory system alloted to them, and the other important Naadi-s controlling the sensory and motor organs.

 

The psychic energy requisite to control the various organs is said to abide in the six Chakraa-s of the Sushumnaa path, provided with the three stages, known as the Rudra-, Vishnu-, and Brahma-granthis-s (knots); which are respectively the regions of Fire, the Sun and the Moon, each of them situated at the end of a pair of these Chakraa-s, in the order given above.

 

In the case of ordinary mortals, their vital energy is wasted through the Idaa and Pingalaa, but in the case of the initiated, it is reulated in such a way that the Praanaa, coursin g through the Idaa and Pingalaa, and also the Apaanaa, are made to conserve the purpose of rousing the Kundalini and sending her up to the Brahmarandhraa.

 

All impulses, psychic and organic, may be classified as volitional, cognitional and actional, corresponding to the Ichhaa-,  Jnaana-, and Kriyaa-saktis of the Devi. These, when pertaining to the body, are attributable to the Kundalini, while the corresponding cosmic impulses are attributable to the Tripurasundari.

 

Thou art diverting Thyself, in secrecy with Thy Lord, in the thousand-petalled lotus, having pierced through the Earth situated in Mulaadhaara, the Water in the Manipuraa, the Fire abiding in the Svaadhishtaana, the Air in the Heart (Anaahataa), the Ether above (the Visudhhi), and Manas between the eyebrows (Aajnaa) and thus broken through the entire Kula path.

 

Thou – in the form of Tripurasundari of the macrocosm and the Kundalini of the microcosm

 

Thy Lord – the Siva of the macrocosm and the Jiva of the microcosm, bereft of Maayaa, illusion

 

the thousand-petalled lotus – which is no other than the upper Srichakraa, the Bindu of which represents the Siva and the Jiva,bereft of Maayaa, as the case may be. This is the final resort, the Nirvaanaa of the accomplished seeker, lying beyond the Kula path, the Sushumnaa Maargaa, which contains the six Chakra-s mentioned in the stanza, in the ascendin g order of subtlety, with the three granthi-s in their appropriate places.  The Sahasraaraa is considered  to be the inner Srichakraa to be meditated upon with all the fifty-one letters of the Samskrt alphabet. The view is taken by some that the Bindu has its position in the Bindu of the Chakraa and the other fifty letters are to be arranged consecutively over the thousand petals, twenty times.

 

diverting Thyself, in secrecy with Thy Lord – Sudhha-Vidya in coalescence with Sadaasivaa is known as the Saadaakhyaa or the Paramaatman, which may be charecterised as the twnty-sixth Tattvaa, on the attainment of which is experienced Nirvaavaa or Jivanmukti.

 

having pierced through – having got beyond, after overcoming and absorbing in her own form. The ascent and the descent of the Kundalini constituting the Kundalini Yoga are said to form an Antaryaagaa.

 

the Earth situated in Mulaadhaara – But for the Muladhara, which partakes of the character of the Earth-element through its subtle form of Gandha-tanmaatraa, the body will become unstable with its equilibrium disturbed. This chakraa is no other than the Tri-kona of the Sri-chakraa. Piercing through this element would mean conquering it. The Yogin who does so is said to attain the power of penetration through massive stone walls, etc.

 

the Water in the Manipuraa – Manipura, the interior of which the Devi is said to fill with gems; hence the practice among the Samayin-s of the offering of jewels studded with various kinds of gems, while meditating on her in this seat. Although the Manipura is the third in the order of the Chakraas, it has been given the second place in the stanza to suit the order of the elements. This Chakraa represents water in its Rasa-tanmaatraa form. Conquest of this by the Yogin is said to confer on him the next higher power of mastery, such as floating, walking, etc. over water, The inner Dasaaraa of the Sri-chakraa is indicated by this.

 

the Fire abiding in the Svaadhishtaana —  where the Devi is said to take her stand in the form of Kundalini, of her own accord, making the knot of Rudhra-granthi thereon. The fore is in the form of Ruupa-tanmaatraa. The conquest of this by the Yogin is credited with the bestowal of the power of fire-walking,etc. The SAshta-kona of the Sri-chakraa is indicated by this.   

 

the Air in the Heart (Anaahataa) – the Air in the form of Sparsa-tanmaatraa. The heart signifies the Anaahata-chakraa of the heart-lotus. The word Anaahataa means the Naadaa, sound, produced without impact in the recess of the heart; hence ythe name of the Chakraa. The outer Dasaara of the Sri-chakraa is indicated by this. By the conquest of air, the Yogin is said to attain the fleetness of wind, buoyancy, etc.

 

the Ether – in the form of Sabda-tanmaatraa; above – i.e., above the heart, which is meant by the Chakra wich is as clear as the crystal, namely, the Visudhhi. The Chatur-dasaara of the Sri-ckakraa is indicated by this. By the conquest of this the Yogin attains the power of traversing the ethereal regions.

 

It may be noted here that Purnananda Swamin, the author of Satcakra-nirupana and other Taantrikaa-s are of the view the elements , Earth, Eater, Fire, Air and Ether have, as  their corresponding Chakraas , the Muladhra, the Svadishtana, the Manipoura, the Anahata and the Visudhhi, which is at variance with this stanza of Samkara-bhagavatpaadaa, the author of this work, who has the support of the Vismakeswara Tantra in his favour, as explained by Bhaskaracharya in his Sethubanda.

 

Manas between the eyebrows (Aajnaa) – Manas, which embraces  within itself the five senses of perception and the five senses of motor action, i.e., in all, the eleven Tattvaas. This refers to the Ajnaa-chakraa, so called because it is at this stage that a speck of knowledge about the Devi dawns. As she is bent upon breaking through the Brahma-granthi on the way to the Sahasraaraa, she remains there only for a trice, manifesting herslf in the form of a streak of lighting. The Chathush-kona i.e. the Bhugra of the Sri-chakraa is indicated by this. By conquering the mind, the Yogin is said to attain mystic powers, such as clairvoyance, clairaudience, telepathy etc.

 

The mystic powers explained above, as resukting from the mastery of these Chakraas, are really so many pitfalls to be avoided  by the practitioner, as they are likely to lead him astray from his final goal of Nirvaanaa.

 

These six Chakraas are but temporary stages or planes wherein the Kundalini rests awhile, avowedly for mastering them, while the Sahasraaraa is her permanent abode, whence the practioner should not lose sight of his final goal, Nirvaanaa, beguiled by the temptations offered by the psychic powers attainable at the lower centres, but should lead the Kundalini on to the Sahasraaraa, there to effect her union with her Lord. Up to the moment of such blending, the practitioner retains his individual consciousness and thereafter enters on the blissful state of Nirvaanaa as long as the Kundalini rests in the Sahasraaraa prior to her descent therefrom. The duration of her staty depends on the strength of practice and the previous experience of the practitioner.

 

broken through the entire path of Kula – and thus having transcended the tenty-one Tattvaa-s from Prithvi to Manas, and the six-chakraas, which when taken together, would form the lower Sri-chakraa.

 

Bija- Bhuta- Chakraa- part of Srichakraa

HamEther-Visudhhi-Chathurdasaara

YamAir-Anaahataa-Bhahirdasaara

Vam – Water – Manipura – Antardasaara

Ram – Fire – Svaadishthaana- Astakona

Lam – Earth – Mulaadhaaraa – Trikona

10. மூலாதாரம்

சரீர சுத்தி, வீர்ய விருத்தி

 

ஸுதாதாராஸாரைச் சரணயுலாந்தர் விலிதை:

ப்ரபஞ்சம் ஸிஞ்சந்தீ புனரபி ரஸாம்னாய மஹஸ:

அவாப்ய ஸ்வாம் பூமிம் புநித்த்யுஷ்ட வலயம்

ஸ்வமாத்மானம் க்ருத்வா ஸ்வபிஷி குலகுண்டே குஹரிணி  10

 

திருவடிகள் இரண்டின் இடையிலிருந்து பெருகும் அமிருத தாரையின் பிரவாஹத்தால் ஐம்பூதங்களால் ஆன உடலிலுள்ள நாடிகள் எல்லாவற்றையும் நனைப்பவளாய் அமிருத கிரணங்களைப் பொழியும் சந்திர மண்டலத்தில் இருந்து, உனது இயற்கையான இருப்பிடமாகிய மூலாதாரத்தை மறுபடியும் அடைந்து பாம்பைப்போல் குண்டலவடிவாக உன்னுடைய உருவத்தை செய்துகொண்டு சிறுதுவாரம் உடைய மூலாதார குண்டத்தில் உறங்குகிறாய்.

 

முன் சுலோகத்தில் தேவியின் ஆரோஹணம் சொல்லப்பட்டது, இங்கே அவரோஹணம் சொல்லப்படுகிறது. ஸஹஸ்ராரத்தில் பரமசிவனுடன் கூடியிருந்து ஆனந்த வெள்ளத்தைப் பெருக்கி அதனால் உடலிலுள்ள எல்லா நாடிகளையும் நனைத்துவிட்டு மீண்டும் மூலாதாரத்திற்குத் தேவி வருகிறாள்.

 

குலகுண்டம் என்பதி கு என்பது பிருதிவி தத்துவம். அது மூலாதாரத்தில் லயம் அடைவதால் மூலாதார சக்கரம் குலகுண்டம் எனப்படும். அதன் நடுவில் தாமரையில் இருப்பதுபோல் ஒரு கிழங்கு இருப்பதாகவும் அதன் நடுவில் ஒரு ஸூக்ஷ்மமான துவாரம் இருப்பதாகவும், அதில் தலையை வைத்துக் கொண்டு மூன்றரை வட்டவடிவில் குண்டலம் இட்டுக்கொண்டு தாமரை  நூல்போல் மெல்லிய பிழம்பு வடிவில் குண்டலினி சக்தி உறங்குவதாகவும் கூறப்படுகிறது.

 

பக்தன் பத்மாஸனத்தில் அமர்ந்து கும்பகப் பிராணாயாமம் செய்து ஸ்ரீவித்யா பீஜத்தை மானஸிகமாக ஆவிருத்தி செய்தால் குண்டலினி சக்தி உறக்கம் விட்டு எழுந்து ஆறு சக்கரங்களையும் கடந்து ஸஹஸ்ராரத்தில் திவ்யரூபத்தோடு காட்சியளிப்பாள்.

 

Having in-filled the pathway of the Naadi-s with the streaming shower of nectar flowing from Thy pair of feet, having resumed Thine own position from out of the resplendent Lunar regions, and Thyself assuming the form of a serpent of three-and-a-half coils, sleepest Thou in the hollow of the Kulakundaa.

 

11. ஸ்ரீ சக்கர வர்ணனை

ஸத்ஸந்தானம், ஜன்ம ஸாபல்யம்

 

சதுர்ப்பி: ஸ்ரீகண்ட்டை: ஶிவயுவதிபி: பஞ்சபிரபி

ப்ரபிந்நாபி: சம்போர் நவபிரபி மூலப்ரக்ருதிபி:

சதுஶ்சத்வாரிம்ஶத் வஸுல கலாஶ்ர த்ரிவலய:

த்ரிரேகாபி: ஸார்த்தம் தவ சரணகோணா: பரிணதா:                           11

 

நான்கு சிவசக்கரங்களாலும், இவற்றிலிருந்து வேறான ஐந்து சக்தி சக்கரங்களாலும் ஒன்பதாக உள்ளதும், பிரபஞ்சத்தின் மூலகாரணமான தத்துவங்களுடன் கூடியதுமான உன்னுடைய இருப்பிடமான ஸ்ரீசக்ரத்தின் கோணங்கள் எட்டுத்தளம், பதினாறு தளம், மூன்று வட்டங்கள், மூன்று கோடுகள் அகியவற்றுடன் கூடி பரிணமிக்கும் நாற்பத்து நான்காக உள்ளன.

 

பராசக்தியின் யந்த்ர்ரூபம் ஸ்ரீசக்கரம். அது இங்கே வர்ணிக்கப் படுகிறது.

 

முக்கோணம், எட்டுக் கோணம், இரண்டு பத்துக் கோணங்கள், பதினான்கு கோணம் ஆகிய ஐந்தும் சக்தி சக்கரங்கள். பிந்து, எட்டிதழ்க்கமலம், பதினாறிதழ்க்கமலம்., நாற்கோணம் ஆகிய நான்கும் சிவச்சக்கரங்கள்.

                                                                                    –– லலிதா த்ரிசதி

ஸ்ரீசக்கரம் ஒன்பது முக்கோணங்களால் ஆகியது. ஆகையால் கீழ் நோக்கிய ஐந்தும் சக்தி சக்கரங்கள் என்றும், மேல் நோக்கிய நான்கும் சிவ சக்கரங்கள் என்றும் இன்னொரு வகையில் கொள்ளப் படும். – வரிவஸ்யாரஹஸ்யம்

 

ஸமயாசாரப்படி வரையும் சிருஷ்டிக்கிரம சக்கரத்தில் நடுமுக்கோணம் மேல் நோக்கியது.

 

கௌலாசாரப்படி வரையும் ஸமாரசக்கரத்தில் நடுமுக்கோணம் கீழ்  நோக்கியது.

 

மூலப்ரக்ருதிபி: ஒன்பது சக்கரங்களும் ஆண்டமாகிய உலகிற்கும், பிண்டமாகிய உடலுக்கும் மூலகாரணங்களான தத்துவங்களைக் குறிப்பதால் அவை மூலப்பிரக்கிருதிகள் என்றும்  யோனிகள் என்றும் கூறப்படுகின்றன:

 

உடலிலுள்ள மூலப்பொருள்களில் மஜ்ஜை, சுக்கிலம், பிராணன், ஜீவன் என்ற நான்கும் சிவாம்சம். த்வக் (தோல்), அஸ்ருக் (ரத்தம்), மாம்ஸம், மேதை (மூளை), அஸ்தி (எலும்பு) என்ற ஐந்தும் சக்தி அம்சம்.

 

அண்டத்தில் உள்ள மூலகாரணங்களில் பிருதிவீ, அப்பு, தேயு, வாயு, ஆகாசம் என்ற ஐந்தும் சக்தி அம்சம்.  மாயை, சுத்தவித்தை, மகேசுவரன், ஸதாசிவன் என்ற நான்கும் சிவாம்சம்.

 

நாற்பத்து நான்கு கோணங்கள்: 14+10+10+8+1 ஆகிய 43 கோணங்கள். சிவசக்கரங்களைத் தன்னுள்ளடக்கிக் கொண்ட பிந்து 44ஆவது.

 

12. உவமையற்ற ஸௌந்தர்யம்

சிவஸாயுஜ்யம், ஊமையும் பேச

 

த்வதீயம் ஸௌந்ர்யம் துஹினகிரிகன்யே துலயிதும்

கவீந்த்ரா: கல்பந்தே கதமபி விரிஞ்சி ப்ரப்ருதய:

தாலோகௌத்ஸுக்யா மரலலனா யாந்தி மனஸா

தபோபிர் துஷ்ப்ராபாமபி கிரிஶ ஸாய்ஜ்யபவீம்                                12

 

பனிமலையரசன் பெண்ணே கவி சிரேஷ்டர்கள் ஸரஸ்வதீ வல்லபரான பிரம்மா போன்றவர்கள்கூட உன்னுடைய அழகுக்கு உவமை கூறுவதற்கு எப்படி எப்படியோ கற்பனை செய்துபார்க்கிறார்கள். அவர்களால் முடியவில்லை. அந்த அழகை அனுபவிக்க ஆசை கொண்டதால், அழகிற்சிறந்த தேவஸ்த்ரீகளும் – பரமசிவனுடைய கண்ணைக்கொண்டு அதைக்காண விரும்பி – தவமுயற்சிகளால் அது அடைவதற்கு அரிதாயினும் பரமசிவ ஸாயுஜ்ய பதவியை மானசீகமாக அடைகிறார்கள்.

 

13. கடைக்கண்ணின் கிருபை

காமஜயம்

 

நரம் வர்ஷீயாம்ஸம் நயனவிரஸம் நர்மஸு ஜம்

தவாபாங்காலோகே பதித மனுதாவந்தி ஶதஶ:

த்வேணீந்தா: குசகலஶ விஸ்ரஸ்த ஸிசயா

ஹடாத் த்ருட்யத் காஞ்ச்யோ விலித துகூலா யுவதய:              13

 

உன்னுடைய கடைக்கண் பார்வையில் விழுந்த மனிதனை அவன் வயது சென்றவனாயினும் கண்ணுக்குப் பிடிக்காதவனாயினும் சிற்றின்ப விளையாட்டுக்களில் மூடனாயினும், யௌவனப் பெண்கள் கூந்தல் முடி கலைந்தவர்களாய், நகில்களின் மேலுள்ள ஆடைகள் நழுவியவர்களாய், பரபரப்பால் ஒட்டியாணப் பூட்டுக் கழன்றவர்களாய் நூற்றுக் கணக்கானவர்கள் பின்தொடருகிறார்கள்.

 

ஸ்திரீகளாக வர்ணிக்கப்படும் சக்திகள் எல்லாம் அவனைத் தாமே வந்தடைகின்றன என்னும் கருத்து, கவிகளின் பரிபாஷைப்படி இங்கே சுட்டிக் காட்டப் படுகிறது.

 

“ஸகல விஷயங்களிலும் நமக்குள்ள சித்த விகாரங்கள் எல்லாம் நிவிருத்தியாக வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் கரும்புவில்லையும் புஷ்பபாணங்களையும் அம்பாள் தன் கையில் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அந்த அம்பாளுடைய கடாக்ஷம் நமக்கு ஏற்பட்டு விடுமானால், மூககவி சொல்லுகிறதுபோல் எல்லாவற்றையும் சமமாகப் பார்க்கிற திருஷ்டி, எந்த விஷயங்களிலும் மோகம் ஏற்படாத நிலை இவை உண்டாகிவிடும். அம்பாளுடைய கடாக்ஷம் கிடைத்தால் எவ்வளவு காமத்தை உண்டுபண்ணும்படியான வஸ்துவாயிருந்தாலும் அது காமத்தை உண்டுபண்ணாது.”  — காமகோடி சங்கராசாரியார்

 

 

14.  ஆதார சக்கரங்களின் கிரணங்களும் அப்பாலும்

பஞ்சம், கொள்ளை நோய் நிவிருத்தி

 

க்ஷிதௌ ஷட்பஞ்சாஶத் த்விஸமதிக பஞ்சாஶ துதகே

ஹுதாஶே த்வாஷஷ்டிஶ் சதுரதிக பஞ்சாச நிலே

திவி த்வி: ஷட்த்ரிம்ஶன் மனஸி ச சதுஷ்ஷஷ்டிரிதி யே

மயூகாஸ் தேஷா மப்யுபரிதவ பாதாம்புஜ யுகம்                                      14

 

பூமி தத்துவமான மூலாதாரத்தில் ஐம்பத்தாறு, ஜல தத்துவமான மணிபூரகத்தில் ஐம்பத்திரண்டு, அக்கினி தத்துவமான ஸ்வாதிஷ்டானத்தில் அறுபத்திரண்டு, வாயு தத்துவமான அனாகதத்தில் ஐம்பத்துநான்கு, ஆகாச தத்துவமான விசுத்தியில் எழுபத்திரண்டு, மனஸ் தத்துவமான ஆக்ஞையில் அற்பத்துநான்கு என்று கிரணங்கள் எவை உண்டோ அவைகளுக்கு  மேலாக உன்னுடைய இரண்டு திருவடிகளும் விளங்குகின்றன.

 

“ஆறு ஆதாரங்களும் காலகதிக்கு உட்பட்டவை” என்பதும் அவைகட்கு மேலே விளங்கும் தேவியின் திருவடிகள் “காலத்தைக் கடந்தவை” என்பதும் இங்கே குறிக்கப் படுகிறது.

  • மூலாதாரம் 55 நாள்கொண்ட வஸந்தருதுவுக்கு ஒப்பாகவும்.
  • மணிபூரகம் 52 நாள்கொண்ட க்ரீஷ்மருதுவுக்கு ஒப்பாகவும்.
  • ஸ்வாதிஷ்டானம் 62 நாள்கொண்ட வர்ஷருதுவுக்கு ஒப்பாகவும்.
  • அனாஹதம் 54 நாள்கொண்ட சரத்ருதுவுக்கு ஒப்பாகவும்.
  • விசுத்தி 72 நாள்கொண்ட ஹேமந்தருதுவுக்கு ஒப்பாகவும்.
  • ஆக்ஞை 64 நாள்கொண்ட சிசிரருதுவுக்கு ஒப்பாகவும்.

 

பிரம்மாண்டத்தில் நாட்களாய் இருப்பவை 360

பிண்டாண்டத்திலும் அக்கினிகண்டத்தில் 108, சூரியகண்டத்தில் 116, சந்திரகண்டத்தில் 136 ஆக 360 கிரணங்கள்.

தேவியின் ஸ்தானம் அக்கினிகலைக்கும் சூரியகலைக்கும் சந்திரகலைக்கும் அப்பாற்பட்டு அவைகளையெல்லாம் விழுங்கும் ஸ்வரூபம் உடையதாக விளங்குகிறது.

15. தேவியின் சுத்த ஸத்வ வடிவம்

கவித்துவமும் பாண்டியத்துவமும்

 

ஶரஜ் ஜ்யோத்ஸ்னா ஶுத்தாம் ஶஶியுத கடாஜூடமகுடாம்

வரத்ராஸ த்ராண ஸ்படிக குடிகா புஸ்தக கராம்

ஸக்ருந்ந த்வா நத்வா கதமிவ ஸதாம் ஸந்நிதததே

து க்ஷீர த்ராக்ஷா மதுரிம துரீணா: பணிதய:                                          15

 

சரத்கால நிலவைப்போல் நிர்மல வடிவினளும், சந்திரனுடன் கூடிய சடைமுடியும் கிரீடமும் உடையவளும், வரம், அபயமுத்திரை, ஸ்படிகமாலை, புஸ்தகம் இவற்ரைக் கையில் கொண்டவளுமான உன்னை ஒருமுறை நமஸ்கரித்துவிட்டால், அப்படிப்பட்ட நல்லவர்களுக்கு தேனும், பாலும், திராக்ஷையும் சேர்ந்தாற்போன்ற இனிய சொற்றொடர்கள் எப்படித்தான் சித்திக்காமல் போகும் ?

 

ஸரஸ்வதி கடாக்ஷத்தால் வித்தையில் உயர்வடைய விரும்புபவர், தேவியைத் தியானம் செய்ய வேண்டிய முறை இங்கே கூறப் படுவதால் இது “ஸாரஸ்வதப் பிரயோஹம்” எனப்படும். அடுத்துவரும் இரண்டு சுலோகங்களிலும் இதுவே சொல்லப்படுகிறது.

 

சந்திரகலையை முடியில் தரித்திருப்பதால் பராசக்தியின் வடிவத்தினின்று இது வேறன்று என்பதை உணரவேண்டும். இது ஆதி மஹாஸரஸ்வதியின் வடிவம். பிரம்மபத்னியான ஸரஸ்வதி வடிவம் பின் தோன்றியது.

 

“ஸரஸ்வதி அஷ்டோத்தரத்தை எடுத்துக் கொண்டால் “ப்ரஹ்ம-விஷ்ணு-சிவாத்மிகாயை நம:” என்று வருகிறது. லக்ஷ்மி அஷ்டோத்தரத்தை எடுத்துக் கொண்டாலும் இப்படியே வருகிறது. அம்பாளே “பிரம்ம ரூபமாக சிரிஷ்டிகர்த்ரியாகவும், கோவிந்தரூபிணியாக கோப்த்ரியாகவும், ருத்ர ரூபமாக ஸம்ஹாரரூபிணியாகவும் விளங்குகிறாள்” என்று லலிதா ஸஹஸ்ர நாமத்திலும் வருகிறது. அவள் ஒருத்திதான் இப்படியெல்லாம் விளையாடுகிறாள்” – காமகோடி சங்கராசாரியார்.

 

16. அருணா மூர்த்தி

வேதாகம ஞானம்

 

கவீந்த்ராணாஞ் சேத: கமலவன பாலாதப ருசிம்

ஜந்தே யே ஸந்த: கதிசிருணா மேவ வதீம்

விரிஞ்சி ப்ரேயஸ்வாஸ் தருணதர ச்ருங்காரலஹரீ

கபீராபிர் வாக்பிர் விதததி ஸதாம் ரஞ்ஜனமமீ                                       16

 

கவியரசர்களுடைய சித்தமாகிய தாமரை வனத்திற்கு உதயசூரியன் போல் பிரகாசிப்பவளும் எதனால் அருணா எனப்பெயர் பெற்றவளும் ஆகிய உன்னை எந்த சில புண்ணியவான்கள் பூஜிக்கிறார்களோ அவர்கள் பிரம்மபத்னியான ஸரஸ்வதியின் செழிப்பு மிக்க சிருங்கார ரசத்தின் பிரவாஹம் போன்ற கம்பீரமான வாக்குகளால் ஸாதுக்களுக்கு மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறார்கள்.

 

தேவியைச் சிவப்பு வர்ணமாக எட்டுக் கைகளுடன் இருதயத்தில் தியானிப்பது இங்கே கூறப்படுகின்றது. பாசம், ஈட்டி, கரும்புவில், புஷ்பபாணங்கள், புஸ்தகம், ஸ்படிகமாலை ஆகியவற்றையும், அபயம், வரம் என்ற முத்திரைகளையும் எட்டுக்கைகளில் தரித்து மூன்று கண்களுடன் விளங்கிகிறாள். இவ்வடிவம் ஸத்வத்தில் ரஜோகுணப் பிரதானமான ஸரஸ்வதி ரூபம். ப்ராஹ்மி முதலான மாத்ருகா ரூபங்கள் எல்லாம் தேவியினுடையவே.

 

இந்த ரூபத்தை உபாசிப்பவர்கள், சிருங்கார ரஸம் மிகுந்த கவித்திறன் பெறுவார்கள். உதாரணம் மஹாகவி காளிதாஸன்.

 

 

17. வாக் தேவதைகளால் சூழப்பெற்றவள்

வாக்விலாஸம், சாஸ்திர ஞானம்

 

ஸவித்ரீபிர் வாசாம் சஶிமணி ஶிலாங் ருசிபிர்

வஶிந்யாத்யாபிஸ் த்வாம் ஸஹஜனனிஸஞ்சிந்தயதி ய:

ஸ கர்த்தா காவ்யானாம் வதி மஹதாம் ங்க ருசிபிர்

வசோபிர் வாக்தேவீ வன கமலாமோத மதுரை:                                   17

 

தாயே ! வாக்கின் பிரவர்த்தகர்களும் சந்திரகாந்தக் கல்லைப் பிளந்தால் தோன்றுவது போன்ற காந்தியுடையவர்களும் வசினீ முதலிய வாக்தேவதைகளுடன் கூடியிருப்பவளாக உன்னை எவன் சிந்திக்கிறானோ அவன் மகான்களுடைய காவியங்களைப்போல் பிரகாசிப்பனவும் ஸரஸ்வதி தேவியின் முக கமலத்தின் பரிமளம்போல் மதுரமானதுமான வாக்குகளால் காவியங்களுக்கு கர்த்தாவாக ஆகிறான்.

 

ஸர்வரோகஹர சக்கரம் என்னும் அஷ்ட கோணத்தில் பூஜிக்கப்படும் எட்டு வாக்தேவதைகள்: (1) வஶினீ (2) காமேஶ்வரீ (3) மோதினீ (4) விமலா (5) அருணா (6) ஜயினீ (7) ஸர்வேஶ்வரீ (8) கௌலினீ

 

 

 

18. அருணரூப த்யானம்

காமஜயம்

 

தனுச்சாயாபிஸ் தே தருண தரணி ஸ்ரீ ஸரணிபிர்

திவம் ஸர்வா முர்வீம் அருணிம நிமக்னாம் ஸமரதிய:

வந்த்யஸ்ய த்ரஸ்யத் வன ஹரிண ஶாலீன நயனா

ஸஹோர்வஶ்யா வஶ்யா: கதிகதி ந கீர்வாணணிகா:                                    18

 

உதய சூரியனது போன்ற அழகு வெள்ளத்துடன் கூடிய உனது தேககாந்தியின் கிரணங்களால் எல்லாம் தேவலோகத்தையும் பூலோகத்தையும் இளஞ்சிவப்பு வர்ணத்தில் முழுகினவைகளாக எவன் தியானம் செய்கிறானோ அவனுக்கு பயந்த காட்டுமான்களுடையது போல் அழகிய கண்களுடன் கூடிய அப்ஸரஸ்த்ரீகள் ஊர்வசியுள்பட எத்தனை எத்தனை பேர்கள்தான் வசப்பட்டவர்களாக ஆக மாட்டார்கள் ?

 

இச்சுலோகம் ஸ்த்ரீவஸ்யகரம் எனப்படுகிறது. ஆனால் “ஸ்த்ரிய ஸமஸ்தாஸ் தவ தேவி பேதா:” என்றபடி எல்லா ஸ்த்ரீகளும் பரதேவதையின் வடிவங்களே. உபாஸகன் அவர்களை அங்ஙனமே கண்டு வணங்குவான்.

19. காமகலா த்யானம்

காமஜயம்

 

முகம் பிந்தும் க்ருத்வா குசயுஸ் தஸ்யதோ

ஹரார்த்தம் த்யாயேத் யோ ஹரமஹிஷி தே மன்மதகலாம்

ஸ ஸத்ய: ஸம்க்ஷோம் நயதி வநிதா இத்யதிலகு

த்ரிலோகீ மப்யாஶு ப்ரமயதி ரவீந்து ஸ்தனயுகாம்                              19

 

பரமசிவனுடைய பட்டமஹிஷியே ! ஸ்ரீசக்கரத்தில் மத்தியில் உள்ள பிந்துவை காமகலாரூபிணியான உனது முகமாக தியானம் செய்துகொண்டு அதற்குக்கீழே இரண்டு ஸ்தனங்களையும் அதற்கும் கீழே சிவனுடைய பாதி வடிவான யோனியையும் தியானம் செய்துகொண்டு உன்னுடைய காமகலையாகியக்லீம்பீஜத்தை எவன் அவ்வங்கங்களில் தியானம் செய்கின்றானோ அவன் உடனே காமசக்திகளை வசப்படும்படி செகிறான் என்பது மிகவும் எளிது. சூரிய சந்திரர்களையே ஸ்தனக்களாக்க் கொண்டுள்ள முவ்வுலக வடிவமான மடந்தையையும் கூட விரைவில் மயங்கச் செய்வான்.

 

‘க்லீம்’ என்ற பீஜத்தில் உயிரெழுத்து ‘ஈ’. அதுவும் மூன்று பிந்துக்களால் ஆகியது. மேலுள்ள பிந்து சந்திரன். கீழுள்ளவை சூரியனும் அக்கினியும்.

 

இவ்வாறு காமகலா தியானம் செய்பவன் தேவியின் ஸ்வரூபமாகவே ஆகிவிடுகிறான். வேறு எண்ணம் இல்லாமல் ஒருமைப்பட்ட மனத்துடன் மூன்று பிந்துக்களையும் தியானம் செய்பவன் பரமானந்தக் கடலில் மூழ்கி கர்ப்பத்துவாரத்தைக் காணமாட்டான்.

20. சந்திரகாந்தப் பிரதமை போன்ற வடிவம்

ஸர்வ விஷ ஸர்வ ஜ்வர நிவாரணம்

 

கிரந்தீ மங்கேப்ப்ய: கிரன நிகுரும்பாம்ருதரஸம்

ஹ்ருதி த்வா மாத்தே ஹிமகர ஶிலா மூர்த்திமிவ ய:

ஸ ஸர்ப்பாணாம் ர்ப்பம் ஶமயதி ஶகுந்தாதிப இவ

ஜ்வரப்லுஷ்டான் த்ருஷ்டா ஸுகயதி ஸுதாதாரஸிரயா                      20

 

எல்லா அவயவங்களில் இருந்தும் கிரண ஸமூஹ வடிவில் அமிருத ரஸத்தை பெருக்கும் சந்திரகாந்தச் சிலையாலான மூர்த்தி போன்ற உன்னை எவன் உள்ளத்தில் நிலை நிறுத்தித் தியானம் செய்கின்றானோ அவன் பக்ஷிராஜ னாகிய கருடனைப்போல் பாம்புகளின் கொழுப்பை அடக்குகிறான், அம்ருத நாடியோடு கூடியிருக்கும் பார்வையால் ஜ்வரத்துடன் பீடிக்கப் பட்டவர்களை பீடை நீங்கிச் சுகமடையச் செய்கிறான்.

 

ஹிமகரசிலாமூர்த்தி: அம்ருதேசுவரி என்னும் ரூபம். இது எல்லா விஷங்களையும் போக்கும் மந்திரம். கருடபகவான் பார்வையால் விஷங்களைப் பூக்குவதால் இது காருடப் பிரயோகம் எனப்படும். இங்கே கூறியபடி தியானம் செய்பவனுடைய பார்வையாலேயே விஷங்களும் ஜ்வரங்களும் தீர்ந்துவிடும்.

 

ஒப்பிடுக: கருடோபநிஷத்: சந்த்ரமண்டல ஸங்காஶ, ஸூர்ய மண்டல முஷ்டிக, ப்ருதிவீ மண்டல முத்ராங்க, ஸ்ரீ மஹாகருடாய விஷம் ஹர ஹர ஹும் பட் ஸ்வாஹா. | ஓம் க்ஷிப் ஸ்வாஹா | ஓமீம் ஸ சரதி ஸ சரதி தத்காரீ மத்காரீ விஷாணாஞ்ச விஷ ரூபிணீ விஷதூஷிணீ, விஷஶோஷணீ, விஷநாஶினீ, விஷஹாரிணீ, ஹதம் விஷம் நஷ்டம் விஷம் அந்த ப்ரலீனம் விஷம் ப்ரநஷ்டம் விஷம் தே ப்ரஹ்மணா விஷம் ஹதம், ஹிதமிந்த்ரஸ்ய வஜ்ரேண ஸ்வாஹா ||

 

ஷண்மாஸ த்யானயோகேன ஜாயதே கருடோபம:

த்ருஷ்ட்யா கர்ஷயதே லோகம் த்ருஷ்ட்யைவ குருதே வசம்||

சந்த்ரகாந்த ஶிலாமூர்த்திம் சிந்தயித்வா விநாஶயேத்

தாபஜ்வரான் அஶேஷாம்ச்ச ஶீக்ரம் தார்க்ஷ்ய இவாபர:

கருடத்யான யேகேன ஸ்மரணாந் நாஶயேத் விஷம்.

 

ஆறுமாதத் தியானத்தால் கருடபகவானுக்குச் சமானமாகிப் பார்வையாலேயே உலகை வசம் செய்பவனாவான். சந்திரகாந்தப் பிரதமை போன்ற தேவியின் தியானத்தால் எல்லா ஜ்வரங்களையும் விஷங்களையும் போக்கடிப்பவன் ஆவான்.

விஷ்ணுவானவர் ஹாலாஹல விஷம் தன்னைப் பொசுக்காமல் இருக்க அம்ருதேசுவரியைத் தியானம் செய்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. அன்பாளுடைய சிந்தாமணி கிருஹத்தைச் சுற்றியிருக்கும் அம்ருதவாவியில் மணிமௌஅமான படகில் இருந்துகொண்டு அம்ருதேசுவரி பக்தர்களைக் கரை சேர்ப்பதாக்க் கூறப்படுகிறது. அதனால் அம்ருதேசுவரிக்குத் ‘தாரா’ என்று பெயர்.

 

இந்த ஸௌந்தர்யலஹரி சுலோகத்தைப் பதினாறு ஆவிருத்திக்குக் குறையாமல் அம்பிகா தியானத்துடன் சொல்லிக்கொண்டு விபூதியையோ தீர்த்தத்தையோ அபிமந்த்ரணம் செய்து நோயாளிகளிடம் அதைக் கொடுத்து, விபூதியானால் தரித்துக் கொள்ளும்படிக்கும், தீர்த்தமானால் உட்கொள்ளும் படிக்கும் செய்வதாலேயே இந்தப் பிரயோகத்தைப் பரீக்ஷித்துப் பார்த்து விடலாம். ஸகலரோக நிவ்ருத்தி என்பதில் சந்தேகமில்லை. உபாஸகர்களுடைய திருஷ்டிக்கே ரோகாதிகளை நிவிருத்தி செய்து வைக்கும்படியான வைபவம் சித்திக்கிறது”.

— தேதியூர் சுப்ரஹ்மண்ய சாஸ்திரிகள்

 

21. மின்னல் கொடி போன்ற வடிவம்

ஸர்வ வசீகரம், ஸர்வாஹ்லாதகரம்

 

தடில்லேகாதன்வீம் தபனஶஶி வைஶ்வானரமயீம்

நிஷண்ணாம் ஷண்ணாமப்யுபரி கமலாநாம் தவகலாம்

மஹாபத்மாடவ்யாம் ம்ருதித மல மாயேன மனஸா
மஹாந்த: பஶ்யந்தோ தததி பரமாஹ்லாத லஹரீம்                               21

 

மின்னல்கொடி போல் ஶூக்ஷ்மமான தேஜோரூபம் உடையதும் சூரியன், சந்திரன், அக்கினி ஆகிய வடிவங்களில் பிரகாசிப்பதும் ஆறு ஆதார சக்கரங்களுக்கும் மேலே தாமரைக்காடு போன்ற ஸஹஸ்ரார சக்கரத்தில் நிலைபெறுவதுமான உன்னடைய “ஸாதா” எனப்படும் கலையை காமம் முதலிய அழுக்குகளும் அவித்தை முதலிய மயக்கங்களும் நீங்கிய மனத்தினால் மகான்கள் கண்டு அநுபவிப்பவர்களாய் அலையலையாக வரும் அளவுகடந்த ஆனந்தத்தை அடைகிறார்கள்.

 

குண்டலினீசக்தி மூலாதாரத்தில் இருந்து படிப்படியாக மேலேறி வரும்போது, ஆக்ஞாசக்கரத்தில் அதிக நேரம் தாமதிக்காமல், மின்னல்கொடிபோல் காட்சியளித்து விரைவில் ஸஹஸ்ராரத்தில் பரமசிவனை அடைகிறாள். ஸஹஸ்ராரத்தில் நிலையாக்க் குளிர்ந்து பிகாசிப்பதால் “ஸ்திர ஸௌதாமினீ” என்றும், ஆக்ஞைசக்கரத்தில் நொடி நேரம் பிகாசிப்பதால் “க்ஷணஸௌதாமினீ” என்றும் கூறப்படுகிறாள்.

 

ஷட்கோண சக்கரத்தின் மத்தியில் பிந்துவை எழுதி அதன்மேல் ஐந்து முகமுள்ள தீபத்தை ஏற்றிவைத்து தேவியை ஆவாஹனம் செய்து பூஜித்து ஆயிரம் தடவையோ முன்னூறு தடவையோ நூறு தடவையோ இந்த்ச் சுலோகத்தை தினந்தோறுமோ வெள்ளிக்கிழமை பௌர்ணமி போன்ற விசேஷ நாட்களிலோ பாராயணம் செய்தல் உபாஸனை செய்யும் வழிகளில் ஒன்றாகும். ஆவாஹன மந்த்ரம்: மஹாபத்ம வனாந்தஸ்தே காரணானந் விக்ரஹே | ஸர்வபூதஹிதே மா: ஏஹ்யேஹி பரமேஶ்வரி ||

22. ஸ்தோத்ர மஹிமை

ஸர்வஸித்தி

 

வானி த்வம் தாஸே மயி விதர த்ருஷ்டீம் ஸகருணாம்

இதி ஸ்தோதும் வாஞ்சன் கயதி வானி த்வமிதி ய:

தைவ த்வம் தஸ்மை திஶஸி நிஜ ஸாயுஜ்ய பவீம்

முகுந் ப்ரஹ்மேந்த்ர ஸ்புட மகுட நீராஜித பதாம்                                 22

 

“பவன் என்னும் பெயர் பெற்ற பரமசிவனுடைய பத்தினியே ! நீ அடிமையாகிய என்னிடம் கருணையுடன் கூடின பார்வையை செலுத்தியருள்வாயாக” என்று எவனாவது ஒருவன் துதி செய்ய விரும்பி, “பவானி, நீ” என்னும் இரண்டு வார்த்தைகளை சொன்னால் அப்போதே நீ அவனுக்கு விஷ்ணு, பிரம்மா, இந்திரன் ஆகியவர்களின் கிரீட ஒளியால் நீராஜனம் செய்யப்பெற்ற திருவடிகளையுடைய உனது ஸாயுஜ்ய பதவியை அளிக்கிறாய்.

 

தேவியின் அருளைப் பெறுவதற்கு, ‘பூஜை, ஜபம், ஹோமம்’ முதலிய கிரியைகளைவிட ஒருமித்த கருத்துடன் அவளைத் துதித்தலே போதும்”  என்பது இச்சுலோகத்தின் கருத்து.

 

தெளிவாக இல்லாமலோ வேறு பேச்சுக்களின் இடையிலோ தேவியின் நாமம் உச்சரிக்கப் பட்டாலும் கூட அவள், விரும்பிய பொருள்களை, அவை கிடைத்தற்கு அரிதாயினும், எப்போதும் அளிப்பாள். – தேவீ பாகவதம்.

 

23. சக்தியிடம் சிவாம்சத்தின் அடக்கம்

ஸர்வ ஸம்பத்து

 

த்வயா ஹ்ருத்வா வாமம் வபுரபரித்ருப்தேன மனஸா

ஶரீரார்த்தம் ஶம்போரபரமபி ஶங்கே ஹ்ருதமபூத்

தேதத் த்வத்ரூபம் ஸகல மருணாம் த்ரினயனம்

குசாப்ரா மாநம்ரம் குடில ஶஶி சூடால மகுடம்                                       23

 

எக்காரணத்தால் என்னுடைய இருதயத்தில் பிரகாசிக்கும் இந்த உன்னுடைய ரூபம் முழுவதும் சிவப்பான காந்தியுடனும் மூன்று கண்களுடனும் இரண்டு ஸ்தனங்களால் சற்று வளைந்தும் பிறைச்சந்திரனைச் சூடிய மகுடத்துடன் விளங்குகிறதோ, அதனால் சம்புவினுடைய சரீரத்தின் இடதுபாகம் உன்னால் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட பின்பும் முழுத் திருப்தியில்லாத மனத்தால் சரீரத்தின் மற்றொரு பாதியும் கவர்ந்து கொள்ளப்பட்டதென்று சந்தேகம் அடைகிறேன்.

 

சிவனும் சக்தியும் ஒரே உடலின் வலது பாகமும் இடது பாகமும். சிவனுடைய பாகம் வெளுப்பு, சக்தியின் பாகம் சிவப்பு. ஆனால் தேவியின் உடல்முழுதும் சிவப்பாகவே காணப்படுவதாலும், மூன்று கண்களும் கிரீடத்தில் சந்திர கலையும் தோன்றுவதாலும், பாதி உடலைக் கொண்டதில் திருப்தி அடையாமல் முழுவதையும் தன்மயமாகவே ஆக்கிக்கொண்டுவிட்டாள் என்று இங்கே கூறப்படுகிறது. சிவன் சக்தியியின் வடிவத்தில் மறைந்து போகிறான். இதனால் சக்தியைப் பூஜை செய்தால் சிவபூஜை செய்ததாகிறது.உத்தரகௌலம்’ என்ற மதத்தில் தனியாகச் சிவபூஜை இல்லை. சக்தியிலேயே சிவன் ஐக்கியம்; அவனுக்குத் தனிவடிவமும் இல்லை, தொழிலும் இல்லை.

24. தேவியின் புருவ அமைப்பு

ஸர்வ பூத ப்ரேத பிசாச பய நிவாரணம்

 

ஜகத்ஸூதே தாதா ஹரி ரவதி ருத்ர: க்ஷபயதே

திரஸ்குர்வன் னேதத் ஸ்வமபி வபு ரீஶ ஸ்திரயதி

தா பூர்வ: ஸர்வம் ததித மனுக்ருஹ்ணாதி ச ஶிவஸ்

தவாக்ஞா மாலம்ப்ய க்ஷண சலிதயோர் ப்ரூலதிகயோ:                       24

 

பிரம்மா உலகத்தை சிருஷ்டிக்கிறார், விஷ்ணு ரக்ஷிக்கிறார், ருத்திரன் அழிக்கிறார், மஹேசுவரன் இந்த மூவரையும் தன்னிடம் லயிக்கும்படி செய்து தன் சரீரத்தையும் மறையும்படி செய்கிறார். ஸதா என்ற அடைமொழியை முன்கொண்ட சதாசிவன் அப்படிப்பட்ட இவர்கள் எல்லோரையும் உன்னுடைய நொடி நேர அசைப்பினால் தெரிவிக்கப் பட்ட புருவக் கொடிகளின் கட்டளையை அனுசரித்து அனுக்ரஹம் செய்கிறார்.

 

சிருஷ்டி, ஸ்திதி, ஸமாரம், திரோதானம், அனுக்கிரஹம் என்னும் ஐந்து தொழில்களையும் முறையே பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்திரன், ஈசான்ன், ஸதாசிவன் ஆகியோர்மூலம் தேவி நடத்துகிறாள். ஆகையால் லலிதா ஸஹஸ்ர நாமத்தில் தேவி ‘பஞ்ச க்ருத்ய பராயணா’ எனப்படுகிறாள்.

எல்லாத் தேவதைகளையும் தனித்தனியாகப் பூஜை செய்வது கூடாமையால் எந்த ஒரு தேவதையைப் பூஜித்தால் எல்லாத் தேவதைகளையும் பூஜித்ததாகுமோ அந்த மூலதேவதை அம்பிகை. இதே கருத்து அடுத்த சுலோகத்திலும் கூறப்படுகிறது. 

25. தேவி பூஜையில் மும்மூர்த்தி பூஜையும் அடக்கம்

உன்னதப் பதவியும் அதிகாரமும்

 

த்ரயாணாம் தேவானாம் த்ரிகுண ஜநிதானாம் தவ ஶிவே

வேத் பூஜா தவ சரணயோர் யா விரஶிதா

ததா ஹி த்வத் பாதோத்வஹன மணிபீடஸ்ய நிகடே

ஸ்திதா ஹ்யேதே ஶஶ்வன் முகுலித கரோத்தம்ஸ மகுடா                   25

 

சிவபத்னியே, உன்னுடைய திருவடிகளில் எந்த பூஜை செய்யப்படுகிறதோ அது உன்னுடைய முக்குணங்களை அநுசரித்துத் தோன்றிய மும்மூர்த்திகளுக்கும் பூஜையாக ஆகும். அது பொருத்தமே. இவர்கள் உன்னுடைய திருவடிகளைத் தாங்கும் ரத்தினப் பலகையின் ஸமீபத்தில் எப்போதும் குவித்த கைகளைக் கிரீடத்தில் வைதுக்கொண்டு நிற்கிறார்கள் அன்றோ ?

 

த்ரிகுண ஜநிதானா:  மூன்று குணங்களுடன் கூடிய மாயைக்கு

  • ரஜோகுணம் மேலிட்டிருக்கும்போது அதனுடன் சம்பத்தப்பட்ட சைதன்னியம் பிரம்மா;
  • சத்துவகுணம் மேலிட்டிருக்கும்போது அதனுடன் சம்பத்தப்பட்ட சைதன்னியம் விஷ்ணு;
  • தமோகுணம் மேலிட்டிருக்கும்போது அதனுடன் சம்பத்தப்பட்ட சைதன்னியம் ருத்ரன்;

மணிபீடஸ்ய நிகடே: சரீரத்தில் உள்ள ஆறு ஆதாரங்களும் மணிபீடங்கள். அவை மூன்று கண்டங்களாகப் பிரிக்கப் படுகின்றன:

  • அக்கினி கண்டத்தில் உள்ள பிரம்மக்கிரந்தி பிரம்மாவின் இருப்பிடம்.
  • சூரிய கண்டத்தில் உள்ள விஷ்ணுக்கிரந்தி விஷ்ணுவின் இருப்பிடம்
  • ஸோம கண்டத்தில் உள்ள ருத்ரக்கிரந்தி ருத்திரரின் இருப்பிடம்.

ஆறுசக்கரங்களிலும் அந்தர்யாக முறையில் தேவி பூஜிக்கப்படும்போது மும்மூர்த்திகளும் பூஜிக்கப்பட்டவர்கள் ஆகிறார்கள்.

 

26. பராசக்தியின் பாதிவ்ரத்ய மஹிமை

அகத்திலும் புறத்திலும் சத்துருக்களின் அழிவு

 

விரிஞ்சி: பஞ்சத்வம் வ்ரஜதி ஹரிராப்நோதி விரதிம்

விநாஶம் கீநாஶோ ஜதி தநதோ யாதி நினம்

விதந்த்ரீ மாஹேந்த்ரி விததிரபி ஸம்மீலித த்ருஶாம்

மஹாஸம்ஹாரே (அ)ஸ்மின் விஹரதி ஸதி த்வத்பதிரஸௌ             26

 

பிரம்மா அழிவையும், விஷ்ணு முடிவையும், யமன் நாசத்தையும், குபேரன் மரணத்தையும் அடிகிறார்கள். ஒருவர்பின் ஒருவராக வரும் இந்திர்ர்களின் கூட்டமும் கண்ணை மூடி பெருந்தூக்கத்தில் ஆழ்கிறது. அப்படிப்பட்ட மஹாபிரளய காலத்தில், பதிவிரதையான தாயே ! இந்த உனது பதியான ஸதாசிவன் உன்னுடன் விளையாடுகிறார்.

 

மஹாப்பிரளய காலத்தில் பிருதிவீ முதல் எல்லாத் தத்துவங்களும் ஒன்றி, அதற்குமேல் உள்ள தத்துவத்தில் லயமாகிக் கடைசியில் சக்தியும் சிவமும் ஆகிய இரண்டுமே எஞ்சி நிற்கும். அப்போது சிவன், ஸம்ஹார தண்டவம் ஆடிக்கொண்டிருப்பதைப் பராசக்தி மட்டும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.

மஹேச்வர மஹாகல்ப மஹாதாண்டவ சாக்ஷிணீ – லலிதா ஸஹஸ்ரநாமம்

 

27. சமயாசார மானஸிக பூஜை

ஆத்ம ஞான சித்தி

 

ஜபோ ஜல்ப: ஶில்பம் ஸகலமபி முத்ராவிரசனா

தி: ப்ராக்ஷிண்ய க்ரமண மஶனாத்யாஹுதி விதி:

ப்ரணாம: ஸம்வேஶ: ஸுகமகில மாத்மார்ப்பம த்ருசா

ஸபர்யா பர்யாயஸ் தவ வது யன்மே விலஸிதம்                                  27

 

ஆத்மஸமர்ப்பண பாவனையால் வெறும் பேச்சு ஜபமாகவும், கைத்தொழில் அனைத்தும் முத்திரைகளின் விளக்கமாகவும், நடை ப்ரதக்ஷிணம் செய்வதாகவும், உண்டி முதலியன ஹோமமாகவும், படுத்துக் கொள்ளுதல் நமஸ்காரமாகவும், இன்னும் சுகமாக முயற்சியின்றி எனது செயல் எது உண்டோ அது எல்லாம் உன்னுடைய பூஜை முறையாகவும் ஆகட்டும்.

 

முத்திரைகள்: ‘தசமுத்ரா ஸமாராத்யா” – லலிதா ஸஹஸ்ர நாமம். தேவியின் பூஜையில் பத்துமுத்திரைகள் (1)ஸம்க்ஷோபினீ (2) வித்ராவிணீ (3) ஆகர்ஷிணி (4) வசங்கரீ (5) உன்மாதினீ (6) மஹாங்குசா (7) கேசரீ (8) பீஜ (9) யோனி (10) த்ரிகண்டா.

ஸமயாசார ஞானிகள் வெளிப்படையாக ஸ்ரீசக்கரத்திலோ பிம்பத்திலோ பூஜையைச் செய்வதில்லை. அவர்கள் இயற்கையாகச் செய்யும் செயல்களெல்லாம் பூஜையாகவும், பேசும் பேச்செல்லாம் துதியாகவும் ஆகின்றன.

நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் நடந்தும் நினைப்பதுன்னை, என்றும் வணங்குவதுன் மலர்த்தாள் – அபிராமி அந்தாதி

 

28. தேவியின் தாடங்க மஹிமை

விஷ பயம், அகாலம்ருத்யு நிவாரணம்

 

ஸுதா மப்யாஸ்வாத்ய ப்ரதிய ஜராம்ருத்யு ஹரிணீம்

விபத்யந்தே விஶ்வே விதி ஶதமகாத்யா திவிஷ:

கராலம் யத் க்ஷ்வேலம் கலிதவத: காலகலனா

ந ஶம்போஸ் தன்மூலம் தவ ஜனனி தாடங்க மஹிமா               28

 

பயங்கரமான மூப்பு, மரணங்களை விலக்குகிற அமிருதத்தை உண்டும்கூட பிரம்மா இந்திரன் முதலிய எல்லாத் தேவர்களும் விரளௌஅ காலத்தில் அழிவுறுகிறார்கள். கொடிய விஷத்தை சாப்பிட்ட சிவனுக்கு காலத்தின் முடிவு இல்லை என்றால் அதன் காரணம் உன்னுடைய காதில் உள்ள தாடங்க மஹிமைதான்.

 

பரமசிவனே, எந்தப் பராசக்தி உனது பாதி சரீரம் உடையவள் ஆகின்றாளோ அவள் உலகனைத்திற்கும் மருந்து. ருத்திரனாகிய உனக்கும் அவள்தான் மருந்து. விஷத்தை உண்டும் அவள் அருளால்தான் எங்களுக்காகப் பிழைத்து இருக்கிறாய்.          — ருத்ரம்

 

தேவியினுடைய தாடங்கம் ஸ்ரீசக்கர ரூபமே. ஸ்ரீசக்கரத்தை ஸுவாஸினிகளும் ஆராதிக்கலாம், எந்த ஸுவாஸினியானவள் புருஷனுக்குப் பரிபூர்ணமான ஆயுளைக் கருதி அதன்மூலம் குடும்பத்தில் பரம ஸௌபாக்கியத்தை எதிர்பார்க்கிறாளோ அந்த ஸுவாஸினியானவள் மஹா குருமூலமாகத் தனது கணவனை மேற்சொண்ண வித்தையை (பஞ்சதஶாக்ஷரி மந்திரத்தை) கிரகித்துக்கொள்ளும்படி செய்து புருஷனுடைய முகமாகத் தான் அந்த வித்தையைக் கிரகித்துக் கொண்டு, ஒவ்வொரு தினத்திலும் யதாசக்தி ஜபம் செய்து மஞ்சள்பொடியில் ஸ்ரீசக்கர லேகனத்தைச் செய்து மூலமந்திரத் தாலேயே ஷோடசோபசார பூஜைகளையும் செய்து, சக்தியை அனுசரித்து லலிதா ஸஹஸ்ரநாமம், த்ரிசதி, அஷ்டோத்தரம் இவைகளால் குங்குமத்தாலோ சிவப்புப் புஷ்பத்தாலோ அர்ச்சனையும் செய்து, நிவேதனாதிகள் செய்து, பிரதக்ஷிண நமஸ்காராதிகளால் பரதேவதையை ஆராதனம் செய்து வரவேண்டும். அப்படியானால் அவள் புருஷனுக்குத் தீர்க்காயுளை ஸம்பாதித்துத் தானும் மஹாபாக்யவதியாக நீடித்து வாழ்ந்து அவர்கள் திவ்ய தம்பதிகளாக்க் குடும்பத்தில் ஸ்கலவித ஸௌபாக்யத்துடன் விளங்குவார்கள். முதல் தினம் பூஜை செய்த மஞ்சள்பொடியை மறுதினம் ஸ்நான காலத்தில் பூசிக் கொள்ள வேண்டும்.

— தேதியூர் சுப்ரஹ்மண்ய சாஸ்திரி    

 

29. தேவி பரமசிவனை வரவேற்கும் வைபவம்

ப்ரஸவாரிஷ்ட நிவிருத்தி, மூர்க்கரை வசப்படுத்துதல்

 

கிரீடம் வைரிஞ்சம் பரிஹர புர: கைடபபித:

கடோரே கோடீரே ஸ்கலஸி ஜஹி ஜம்பாரி மகுடம்

ப்ரணம்ரேஷ்வேதேஷு ப்ரஸ முபயாதஸ்ய வனம்

வஸ்யாப்யுத்தானே தவ பரிஜனோக்திர் விஜயதே                              29

 

எதிரில் உள்ள பிரம்மாவினுடைய கிரீடத்தை விட்டு விலகி வாருங்கள்; கைடபாசுரனைக் கொன்ற விஷ்ணுவினுடைய கடினமான கிரீடத்தில் இடறிக் கொள்ளப் போகிறீர்கள். இந்திரனுடைய மகுடத்தை ஒதுக்கிவிட்டு வாருங்கள் என்று இவ்வாறாக பிரம்மா முதலியவர்கள் நமஸ்காரம் செய்து கொண்டிருக்கும் சமயத்தில் உனது இருப்பிடத்திற்கு வந்து கொண்டிருக்கும் பரமசிவனை நோக்கி நீ எழுந்து எதிர்கொண்டு உன்னுடைய சேடிகள் சொல்லும் வார்த்தை சிறப்பாக ஒலிக்கின்றது.

 

30. தேவியைத் தனது ஆத்மாவாக உபாசித்தல்

பரகாயப் பிரவேசம்

 

ஸ்வதேஹோத்பூதாபிர் க்ருணிபிர் அணிமாத்யாபிபிதோ

நிஷேவ்யே நித்யே த்வா மஹமிதி ஸதா பாவயதி ய:

கிமாஶ்சர்யம் தஸ்ய த்ரிநயன ஸம்ருத்திம் த்ருணயதோ

மஹாஸம்வர்த்தாக்னிர் விரசயதி நீராஜன விதிம்                                 30

 

ஆதியந்தமற்ற பரம்பொருளே ! உனது உடலினின்று தோன்றிய கிரணங்கள் போன்ற அணிமாசித்தி முதலிய தேவதைகளால் சூழப்பெற்றவளாக சூழப்பெற்றவளாக சேவிக்கத் தக்கவளே ! உன்னை தனது ஆத்மா என்று எவன் எப்போதும் சிந்திக்கின்றானோ அவனுக்கு சிவ ஸாயுஜ்ய செல்வத்தையும் துரும்பெனக் கருதும் அவனுக்கு ஊழித் தீயானது மங்கள ஆரத்திக் காட்டிப் பூஜிக்கும் முறையை அனுஷ்டிக்கிறது. இது ஆச்சரியமா ?

 

அம்பிகையைத் தனது ஆத்மாவாகவே ஒருவன் பாவனை செய்தால் ஏற்படும் மகிமை ஒப்புயர்வற்றது. ஸதாசிவனைப்போல் கருதி உலகெல்லாம் அவனைப் பூஜை செய்யும்.

திரிநயனீ: ஸூர்யன், சந்திரன், அக்னி /  இடை, பிங்களை, ஸுஷும்னை

 

O Goddess ! who art eternal and art served all around by the rays, Anima and others emanating from Thine own frame ! What is there to wonder at, if the Fire of the great Deluge should perform the ritual of offering lights before whosoever conceives Thee always ‘I am (Thou)’, treating the wealth of Tri-nayana as mere straw ?

 

Rays emanating from Thine own frame:  The Sri-chakraa of nine parts, in the form of Aavaranana-devataas-s as detailed below:

 

  1. The three quadrangles of the Bhugrha,
  • wherein abide the eight sidhhis: Animaa, Laghimaa, Mahimaa, Vasitva, Isaatva, Praakaamya, Prapti and Sarva-kaama-pradhaayini in the first quadrangle;
  • the eight Matrs (Mathaas) – Braahmii, Maaheswarii, Kaumaarii, Vaishnavii, Vaaraahee, Maahendrii, Chaamundaa and Mahalakshmi in the second quadrangle;
  • the ten Mudraa-s – in the third quadrangle:  Sarva-samkshobini, Sarva-vidraavini, Sarvaakarshini, Sarva-vasankari, Sarvonmaadini, Sarva-mahaankusaa, Sarva-kechari, Sarva-bijaa, Sarva-yoni, Sarva-thrikhandaa
  1. Sixteen Devata-s in the sixteen petalled lotus: Kaamaakarshini, Budhhyaakarshini, Ahamkaaraakarshini, Sabdaakarshini, Sparsaakarshini, Rupaakarshini, Rasaakarshini, Gandhaakarshini, Chittaakarshini, Dairyaakarshini, Smrtyaagarshini, Naamaakarshini, Bijaakarshini, Aatmaakarshini, Amrtaakarshini, Sareeraakarshini
  2. Eight Devata-s in the eight petalled lotus: Anaga-kusumaa, Ananga-mekalaa, Ananga-madanaa, Ananga-madanaaturaa, Ananga-rekaa, Ananga-veginee, Anangaankusaa, Ananga-maalinee
  3. Fourteen Devatas in the Chadurasaara: Sarva-samkshobini, Sarva-vidraavini, Sarva-akarshini, Sarvaahlaadini, Sarva-sammohani, Sarva-stambini, Sarva-jrmbhini, Sarva-vasamkari, Sarva-ranjani, Sarvonmaadini, Sarvaartha-saadhani, Sarva-sampattipurani, Sarva-mantramayi, Sarva-dvandakshayankari
  4. Ten Devata-s in the Bahir-dasaara: Sarva-sidhhipradhaa, Sarva-sampatpradhaa, Sarva-priyankari, Sarva-mangala kaarini, Sarva-kaamapradaa, Sarva-soubhaagyadaayini, Sarva-mruthyu-prasamani, Sarva-vigna-nivaarini, Sarvaanga-sundari, Sarva-dukha-vimochani
  5. Ten Devata-s in the Antar-dasaara: Sarvajnaa, Sarva-sakti, Sarvaisvaryapradaa, Sarva-jnaamayi, Sarva-vyaadhi-vinaasini, Sarvaadhaara-swarupa, Sarva-paapahara, Sarvaanandamayi, Sarva-rakshaa-svarupini, sarvepsita-phalaprada
  6. Eight Devatas in the Ashta-kona: Vasini, Kaamesi, Modini, Vimalaa, Arunaa, Jayini, Sarvesi, Kaulini
  7. Three Devatas in the tri-kona: Kaamesvari, Vajresi, Bhagamaalaa
  8. In the middle: Tripurasundari

 

31. அறுபத்து நான்கு தத்துவங்களும் ஸ்ரீவித்தையும்

ஸர்வ வசீகரம்

 

சது: ஷஷ்ட்யா தந்த்ரை: ஸகல மதிஸந்ர்ய புவனம்

ஸ்திதஸ் தத்தத் ஸித்தி ப்ரஸவ பரதந்த்ரை: பஶுபதி:

புனஸ் த்வந்நிர்ப்பந்தா கில புருஷார்த்தைக டனா

ஸ்வதந்த்ரம் தே தந்த்ரம் க்ஷிதிதல மவதீதர திதம்                                  31

 

பரமசிவன் அவரவர் நாடும் அந்தச் சித்தியை மட்டும் அளிக்கும் வேறு தந்திரங்களாகிய அறுபத்து நான்கு வகைப்பட்ட தந்திர சாஸ்திரங்களால் எல்லா புவனங்களையும் நிரப்பிவிட்டு வாளாயிருக்கவே, மேலும் உன்னுடைய கட்டாயத்தின் பேரில் எல்லா விருப்பங்களையும், அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்ற எல்லாப் புருஷார்த்தங்களையும் ஒருங்கே கூட்டிவைக்க வல்லதான உன்னுடைய தந்திரமாகிய இந்த ஸ்ரீவித்தையை பூவுலகில் அவதரிக்கச் செய்தார்.

 

  • ஸ்வதந்த்ரம் தே தந்த்ரம்: இது ஸமயாசாரம் எனப்படும். வஸிஷ்டர், ஸநகர், சுகர், ஸநந்தனர், ஸநத்குமாரர் ஆகிய ஐவர்கள் அருளிய சுபாசம பஞ்சகம் எனப்பெயர் பெற்ற ஸம்ஹிதைகளில் போதிக்கப்பட்ட மார்க்கம்.
  • அறுபத்து நான்கு தந்திரங்களில் சொல்லியிருப்பது கௌலமார்க்கம்,
  • ‘சந்த்ரகலா வித்யாஷ்டகம்” எனப்பட்ட எட்டுத் தந்திரங்களில் சொல்லியிருப்பது மிச்ரமார்க்கம்.

 

ஸமயமார்க்கம்தான் வைதிகர்கள் அனுஷ்டிக்கும் வித்தை. இது எல்லாப் புருஷார்த்தங்களையும் ஸாதிக்க வல்லது. இதுதான் அடுத்த சுலோகத்தில் கூறப்படுகிறது.

 

Sixtyfour Tantraa-s enumerated in the Vaamakeswara Tantraa, quoted by Lakshmiidhara and explained by him:

 

  1. Mahaamaayaa-sambara : having as its aim the deluding of the senses and the intellect.
  2. Yoginijaala-sambara: legerdemain, involving the agency of the Yogini-s, accomplished by resorting to the crematory and other ways of a repulsive nature and adopting questionable practices.
  3. Tattva-sambara: by causing the elements to appear as though mutually transforming themselves.

 

Eight Bairava Tantras are considered objectionable as they partake of Kaapaalikaa doctrines:

  1. Sidhha-bhairava
  2. Vatuka-bhairava
  3. Kankaala-bhairava
  4. Kaala-bhairava
  5. Kaalaagni-bhairava
  6. Yogini-bhairava
  7. Mahaa-bhairava
  8. Sakthi-bhairava.

 

Eight Tantras constituting the Bahurupaastaka wherein importance is attached to the eight Sakti-s. Even these are apprehensible,  as they stray far away from the Vedic path:

  1. Braahmi
  2. Maaheswari
  3. Kaumaari
  4. Vaishnavi
  5. Vaaraahi
  6. Maahendri
  7. Chaamundaa

 

Eight arts relating to Yaamala, otherwise known as Kaamasidhhaa, aiming at gratification of several desires, which not having the sanction of the Veda-s, are considered objectionable, so much so that even the sixtyfour Tantra-s are sometimes spoken of collectively as Yaamalaa:

  1. Brahma-yaamala
  2. Vishnu-yaamala
  3. Rudra-yaamala
  4. Lakshmi-yaamala
  5. Umaa-yaamala
  6. Skanda-yaamala
  7. Ganesa-yaamala
  8. Jayadratha-yaamala.

 

  1. Chandra jnaanaa – which expounds the sixteen Nityaa-s, however considered objectionable, as smacking of Kaapaalika tenets. There is also a Tantra of the same name, which has nothing to do with the sixty-four Tantraa-s herein mentioned.

 

  1. Maalini-vidya – wherewith the oceans could be crossed.

 

  1. Mahaa-sammohana – which brings on sleep in persons even during their waking state. As this involves the cutting of the toungue of a child to render the acquisition of such power possible, it is reprehensible.

 

  1. Vaama-justaa and
  2. Mahaa-deva – productive of awkward habits and tendencies, which may be characterised as Vaamaachaaraa, filthy conduct.

 

  1. Vaatulaa and
  2. Vaatulottara and
  3. Kaamika – incidentally expounding the rules relating to the procedure to be adopted for the several processes connected with erection of temples,etc. commencing from the withdrawal and ending with the establishment of powers,etc. but involving features not countenanced by the Veda-s.

 

  1. Hrbheda-tantraa – which, though aiming at bursting through the six lotuses from the Mulaadhaaraa onears to the thousand-petalled one, falls within the province of the Kaapaalika-Tantraa, as it has recourse to the adoption of Vaamaachaaraa.

 

  1. Tantra-bhedaa and
  2. Guhya-tantraa – which involve retaliatory processes, both overt and covert, aiming at the destruction of what has been achieved by other Tantraa-s and causation of severe pain to living beings, and as such are reprehensible.

 

  1. Kalaa-vaada – expounding the secrets relating to the digits of the Moon, such as are dealt with in Vaatsyaayanaa’s sexual science, though dealing with a very useful branch of knowledge, involves such objectionable features as the grasping and releasing of Kalaa-s, the power of influencing the ten parts, the induction of Chandhra-Kalaa-s and the countenancing of the wicked practice of alluring others’ wives, and are on that account reprehensible.

 

  1. Kalaasaara – which expounds the rules relating to the excellance of colour and as such, a Vaamaachaaraa.

 

  1. Kundikaamata – which deals with the attainment of marvellous powers by administering special pills.

 

  1. Matottara – which deals with deals with the conquest of quicksilver by special processes laying claim to alchemic and panaceal virtues.

 

  1. Vinaakhyaa – which deals with command over a Yakshini of that name, having influence over sexual virility.

 

  1. Trotala – dealing with magical tankards, collyria and sandals, the first credited with marvellous medicinal properties, the second with magical clairvoyant powers, and the third with mysterious powers of locomotion.

 

  1. Trotallotra – credited with the power of bringing the sixty-four thousand Yakshini-s face to face.

 

  1. Panchaamrtaa – dealing with the immortality ingering in the Pindaandaa, microcosm of the five elements, and the bestowal of such immortality on the votary of the Tantra. This is also of the Kaapaalikaa type.

 

  1. Rupabheda
  2. Bhudoddaamara
  3. Kulasaara
  4. Kuloddisa
  5. Kulachudaamani – all of which (47 to51) are credited with the power of bringing about death and are, as such, not recognised by the Veda-s.

 

  1. Sarva-jnaanottara
  2. Mahaakaali-mata
  3. Arunesa
  4. Modinisa
  5. Vikuntheswara – the five Tantras (52 to 56) which have to be iven up as they deal with the tenets of the Digambara-s.

 

  1. Purvaamnaaya
  2. Paschimaamnaaya
  3. Dakshinaamnaaya
  4. Uttaraamnaaya
  5. Niruttaraamnaaya
  6. Vimala
  7. Vimalottha and
  8. Devi-mata – which(57 to 64) have reference to the doctrines of the Ksapanaka-s and are such to be discarded.

 

Bhaskararaayaa treats certain multiple Tantras as one, and includes eitht Tantras not enumerated by Lakshmidara and also questions the view of Lakshmidhara in treating certain Tantraas as reprehensible as these hav e been recognised by Vaamakeswara Tantra and avers that as all the kalpasutras are like Saastraas which have the sanction of the Upanishads and Lakshmidhara’s view is either coloured or prejudiced.

 

However it may be added that Lakshmidhara’s defence that he pins his faith on a saying attributed to Iswara which he quotes to the effect that both the Misra and Kaula paths are to be discarded. He therefore holds that the Samaya-maarga alone should be followed by twice-born and that such is also the view of the Samkara-bhagavatpaada.

 

 

 

32. ஸ்ரீ வித்தை பஞ்சதசாக்ஷரீ மந்த்ரம்

ஸகல கார்ய ஜயம், தீர்க்காயுள்

 

ஶிவ: ஶக்தி: காம: க்ஷிதி தர ரவி: சீதகிரண:

ஸ்மரோ ஹம்ஸ: ஶக்ரஸ் தனு ச பரா மார ஹரய:

அமீ ஹ்ருல்லேகாபிஸ் திஸ்ருபி ரவஸானேஷு டிதா

ஜந்தே வர்ணாஸ்தே தவ ஜனனி நாமாவயவதாம்                                32

 

தாயே ! சிவ பீஜமான ‘க’ , சக்தி பீஜமான ‘ஏ’ , மன்மத பீஜமான ‘’ , பிருதிவி பீஜமான ‘’, அதன்பிறகு சூரிய பீஜமான ‘’ , குளிர்ந்த கிரணங்களையுடைய சந்திர பீஜமான ‘’ , மன்மத பீஜமான ‘’ , ஹம்ஸ மந்திரத்திலுள்ள ஆகாச பீஜமான ‘’ , இந்திரனுடைய பீஜமான ‘’ , அதற்குப்பிறகு பரா பீஜமாகிய ‘’ , மன்மத பீஜமாகிய ‘’ உன்னுடைய இவ்வக்ஷரங்கள் மூன்று புவனேசுவரீ பீஜமான ஹ்ரீங்காரங்களுடன் ஒவ்வொரு கூட்டத்தின் முடிவிலும் சேர்க்கப்பட்டு உன்னுடைய மந்திரத்தின் அவயவங்களாக அமைகின்றன.

 

இங்கு ‘க’ என்னும் அக்ஷரத்தை முதலில் உடைய ‘காதிவித்தை’ என்னும் பஞ்சதசாக்ஷரீ மஹாமந்த்ரம் மறைமுகமாகக் கூறப்படுகிறது.

  • முதலாவதாகிய வாக்பவ கூடம் (க-ஏ-ஈ-ல-ஹ்ரீம்) பிரளயகால அக்கினிபோல் பிரகாசிப்பதாய் மூலாதாரத்திலிருந்து கிளம்பி அனாஹதத்தைத் தொடுகிறது.
  • இரண்டாவதாகிய காமராஜ கூடம் (ஹ-ஸ-க-ஹ-ல-ஹ்ரீம்) கோடி ஸூர்ய பிரகாசமுள்ளதாய் அனாஹத்திலிருந்து கிளம்பி ஆஜ்ஞா சக்கரத்தைத் தொடுகிறது.
  • மூன்றாவதாகிய சக்தி கூடம் (ஸ-க-ல-ஹ்ரீம்) கோடி சந்திரப் பிரகாசமுள்ளதாய் ஆக்ஞையிலிருந்து லலாட மத்திவரை வியாபிக்கிறது.

 

மாலையிலுள்ள ரத்தினப்பரல்களைப்போல் மூன்று கூடங்களிலும் உள்ள வர்ணங்கள் வரிசையாக ஒன்றன்மேல் ஒன்றாகச் சிந்திக்கப்பட வேண்டும். மூலாதாரத்தில் உதித்த நாதம் இவ்வெழுத்துக்களிடையே மணிகளை ஊடுருவிச் செல்லும் சரடுபோல் விளங்கும். மூன்று கூடங்களிலும் ஹ்ரீங்காரத்தில் உள்ள பிந்துகலைகள் மூன்றும் வஹ்னிகுண்டலினீ, ஸூர்ய குண்டலினீ, ஸோமகுண்டலினீ எனப்படுவன.

 

வாக்பவ கூடத்தை அம்பாளுடைய முகமாகவும், மத்தியிலுள்ள காமராஜ கூடத்தைக் கழுத்து முதல் இடுப்பு வரையில் உள்ள பாகமாகவும், சக்திகூடத்தை இடுப்பிற்குக் கீழுள்ள பாகமாகவும் தியானிக்கவேண்டும்

 

“பஞ்சதசாக்ஷரீ மந்திரத்தில் உள்ள உயிர்மெய் எழுத்துக்களினின்றே ஆகாசம், வாயு, அக்னி, அப்பு, பிருதிவி என்ற பஞ்ச மகாபூதங்கள் தோன்றின.

  • ஆகாசத்தின் குணம் சப்தம் ஒன்றே                                                         1
  • வாயுவின் குணங்கள் சப்தம், ஸ்பர்சம் இரண்டு 2
  • அக்னியின் குணங்கள் சப்தம், ஸ்பர்சம், ரூபம் மூன்று 3
  • அப்புவின் குணங்கள் சப்தம், ஸ்பர்சம், ரூபம், ரஸம் நான்கு 4
  • பிருதிவியின் குணங்கள் சப்தம், ஸ்பர்சம், ரூபம், ரஸம், கந்தம் 5

இந்த பதினைந்து குணங்களும் பஞ்சதசாக்ஷரீ மந்திரத்தின் விகாஸமே என்று பாவித்தல் வேண்டும்.” – பாஸ்கர ராயர் – வரிவஸ்யா ரஹஸ்யம்

 

ஸ்ரீவித்யா: பஞ்சதசாக்ஷரி மந்திரத்தின் நாலாவது சந்த்ரகூடம் ரமா பீஜமாகிய ‘ஸ்ரீம்’ என்றும் அதுவும் சேர்ந்துதான் பதினாறு கலையுடன் இந்த மந்திரம் பரிபூர்ணம் அடைகிறது என்றும் அதனால்தான் ஸ்ரீவித்யா எனப்பெயர் பெற்றது, ஆனால் அது ரஹஸ்யமானதால் இங்கு மறைத்துவைக்கப் பட்டுள்ளதாய் உணரவேண்டும் என்றும் லக்ஷ்மீதரர் கூறுகிறார். இந்த கூடங்கள் இவ்வாறு ஒப்பிடப்படும்:

  • முதல் கூடம் ஜாக்கிரத்திற்கும்
  • இரண்டாம் கூடம் ஸ்வப்னத்திற்கும்
  • மூன்றாம் கூடம் ஸுஷுப்திக்கும்
  • நான்காம் கூடம் துரீயத்திற்கும்

 

ஒப்பிடுக: காயத்ரி மந்திரத்தில் ‘பரோ ரஜஸே ஸாவதோம்’ என்னும் நாலாவது பாதத்தைச் சேர்த்து உத்தம ஸாதகர்கள் ஜபிக்கவேண்டும் என்றும் அப்போதுதான் காயத்ரி வித்தை பூர்ணத்துவத்தை அடைகின்றது.

 

O Mother ! Siva, Sakti, Kaama and Ksiti; and then Ravi, Siitakirana, Smara, Hamsa and Sakra; and thereafter, Paraa, Maara and Hari ; these (three sets of) syllables, when conjoined severally at their ends with the three Hrllekhaa-s become the components of Thy name.

The Tantra premised by the words ‘Thy Tantra’ in the previous stanza, as understood by Lakshmidhara, is further elaborated in this stanza, which may be termed as the coping stone of the Samayin-s’ arch of worship.

The Mantra itself, the Sodasaakshari, it is said, cannot be given out publicly, but should be imparted by the Guru to the devout pupil in secret. This may be inferred from the fact that the sixteenth syllable does not find a place in the description given in the stanza. Merely because the stanza makes mention of only fifteen syllables, it should not be understood that the Mantra indicated is Panchadasaakshari.

The sixteenth syllable is the fourth Khanda of the Mantra and, like the fourth Paada of the Gayatri, should be muttered only by adepts who are highly evolved spiritually, as only they could conceive with their mainds, the fourth Khanda, which is beyond the reach of speech and thought and transcends all the Tattva-s, being the essence of pure consciousness.

The stanza merely mentions fifteen conventional names indicative of syllables, which, whenconstrued in the proper way, would yield the following result:

Siva is ‘ka’; Sakti represents ‘e’; Kaama represents ‘i’; Ksiti represents ‘la’ – first Khanda;

 

Ravi is ‘ha’ ; Siitakirana is ‘sa’ ; Smara, ‘ka’ ; Hamsa, ‘ha’ and Sakra, ‘la’ – second Khanda;

 

Paraa is ‘sa’ ; Maara, ‘ka’; and Hari, ‘la’ – third Khanda;

 

When the Hrllekhaa, i.e., ‘hrim’ is added to each of the three Khanda-s, the result is the Panchadasaakshari-mantra.

 

  1. The chief component of the Mantra, namely the Ramaa-Bija, when added to the end, will convert the Panchadasaakshari into the Sodasaakshari, which is really implied by the stanza.
  2. These sixteen syllables are the sixteen Chandra-kalaa-s or the fifteen Tithi-s of the lunar fortnight, and the sixteenth designated the Chitkalaa, with Tripurasundari and other Nitya-s as their presiding deities.
  3. The first four syllables of the Sodasaakshari constitute the first Khanda, relating to Agni, representing Kriyaa-sakti, the Jagrat state, the Visva-vrtti and Tamo-guna.
  4. The next five syllables constitute the second Khanda, relating to Surya, representing Icchaa-sakti, the Svapna state, the Taijasa-vrtti and rajo-guna;
  5. The Hrllekhaa between the two represents the Rudra-granthi.
  6. The next three syllables constitute the third Khanda relating to Soma, representing  Jnaana-sakti, the Susupti state, the Prajna-vrtti and Sattva-guna;
  7. The Hrllekhaa between the second and the third Khanda-s represents the Vishnu-granthi.
  8. The fourth Khanda of one syllable, to be imparted by the Guru, known as Chandra-kalaa, is implied after the three aforesaid Khanda-s.
  9. The Hrllekhaa between the third and the fourth Khanda-s represents the Vishnu-granthi.

 

 

The influence of the Sun and the Moon over the human body and the part taken by them in helping the Yogin in the successful accomplishment of the Yoga may be summarized thus:

 

  1. The Sun and the Moon incessantly influence the Idaa- and Pingalaa-naadis day and night;

 

  1. The Moon through the Idaa in-fills all the seventy-two- thousand Naadi-s with his nectar.

 

  1. The Sun in his turn gathers up the same nectar.

 

  1. As and when the Sun and the Moon have their conjunction in the Aadhaara-chakra, there is the newmoon, during which the Kunalini has its sleep in the hollow of the Muulaadhaaraa, wherein is gathered the nectar flowing out of the lunar disc, melted in the presence of the rays of the Sun.

 

  1. Hence its sleeping state is represented to be during the dark fortnight.

 

  1. When the Yogin controls the passage of the Sun and the Moon along with the vital air through the Naadi-s, by performing Kumbhaka, the Sun and the Moon being deprived of their functions of in-filling and gathering the nectar, the Amrta-kunda in the Muulaadhaaraa gets dried up by the fire induced by the vital air, the Kundalini becomes famished and is roused from sleep, as it were, with the Phuutkaara of the snake, bursts through the three granti-s and bites the disc of the Moon in the thousand-petalled lotus.

 

  1. The shower of nectar flowing from the Moon drenches the lunar region of the Aajna-chakra, and the whole body gets filled with nectar from the shower.

 

  1. Hence the fifteen Kalaa-s of the Moon in the Aajna-chakra then become Nitya-s, perpetually shining.

 

  1. These Kalaa-s then reach and pervade the Visuddhi-chakra. The lunar disc in the middle of the thousand-petalled lotus is the Baindava-sthaana.

 

  • That Kalaa of the character of pure consciousness is said to be of the form of Bliss. That alone is the Tipurasundari.

 

  • Hence follows the secret of the Yogin’s successful accomplishment of rousing the Kundalini only in the bright half of the lunar month.

 

  • All the Tithis-s of the bright half are therefore known as Full Moon, while the Tithis-s of the dark half inhere in the New Moon.

 

  • Hence the Muulaadhaaraa is the region which is pitch dark. The Svaadhishthaanaa being subject to the influence of the Sun and the Moon is a region of darkness and light mixed together, while the Manipura, though essentially belonging to the region of Fire, is a region of darkness and light mixed together, owing to the reflection in the water there of the rays of the Sun. The Anaahataa is the region of brightness. Hence till Anaahataa is reached, the regions of the Chakra-s are either dark or of a mixed nature.

 

  • The Visuddhi lies in the region of the Moon. The Aajnaa, being the seat of the Moon, is the region of nectar. As in these two regions, there is the admixture of the Sun’s rays, there is no moonlight.

 

  • The thousand-petalled lotus, on the other hand, is a region of Moonlight alone. The Moon there being possessed of the Nitya-kalaa is perpetual, without waxing and waning.

 

  1. The disc of that Moon is the Sri-chakraa, while its Kalaa is the Saadaakhyaa.
  2. The Tri-kona is the Muulaadhaaraa.
  3. The eight-spoked Chakra is the Svaadhishtaanaa.
  4. The inner ten-spoked chakra is the Manipura.
  5. The outer ten-spoked Chakra is the Anaahataa.
  6. The fourteen spoked one is the Visuddhi.
  7. The four triangles of Siva constitute the Aajnaa-chakraa.
  8. The Bindusthaanaa in the quadrilateral is the thousand-petalled lotus.
  9. The Moon of the Aajnaa has fifteen Kalaa-s and contains the reflection of the sixteenth.
  10. In the disc of the Moon of the form of Sri-chakra, there is only one Kalaa and that is the Paramakalaa.
  11. The Anusvaara-s of the Panchadasaakshari indicate the Bindu and by implication the Naadaa thereof.
  12. Thus the Sri-chakraa of the character of the Naadaa, Bindu and Kalaa is also made up of three Khanda-s.
  13. The Saadaakhyaa which is the same as the Sri-vidyaa lies beyond the Naadaa, Bindu and Kalaa.

 

The fifty Kalaa-s inhere in the Sixteen Nitya-s as follows:

 

  1. The sixteen vowels, the sixteen consonants from ‘ka’ to ‘ta’, the sixteen consonants from ‘tha’ to ‘sa’, these inhere in the sixteen Nityaa-s in triads.
  2. The Akaasa-bija ‘ha’ inheres in the Akaasa of the Bindu, while ‘ksa’ which is composed of ‘ka’ and ‘sa’ inheres in the Nityaa-s corresponding to its components.

 

 

The sixteen Nityaa-s being of the form of the sixteen syllables, the sixteen syllables being of the form of the fifty Maatrkaa-s, the fifty Maatrkaa-s being of the form of the Sun, the Moon and the Fire, which in turn form the three granti-s, thus the four kinds of harmonious relations become patent.

 

Similarly the Chakraa-s and the Mantraa-s harmonise thus: The three Hrim-s and the Sri-bija inhere in the form of the Bindu of the Tri-kona, which represents the four Siva-chakraa-s. The letters comprised in the Pratyaahaaraa-s, Kalaa and Aksa inhere in the Sri-chakra as follows:

  1. The four semi-vowels and the four sibilants in the Ashta-kona.
  2. The twnty letters from ‘ka’ to ‘ma’ the nasals excepted, in the two dasaaraas.
  3. The nasal consonants through the Anusvaara, the Anusvaaraa and the Visargaa, in the Bindu.
  4. And the remaining 14 vowels in the Chaturdasaaraa.

 

The names of the sixteen Kalaa-s, the deities that preside over them, and the Tattvaa-s represented by them respectively , as gathered from the Veda-s, are :

 

Kalaa                             Deity                             Tattvaa

Darsaa,                          Tripurasundari                       Sivaa

Drstaa,                           Kaameswari                            Sakti

Darsataa,                       Bhagamaalini                         Maayaa

Visvaruupaa,                 Nityaklinnaa                 SuddhaVidhyaa

Sudarsanaa,                  Bherundaa                    Jala

Aapyaayamaanaa,        Vahnivaasini                           Tejas

Pyaayamaanaa,   Mahaavidyeswari                   Vaayu

Apyaayaa,            Sivaduuti                                Manas

Suunrtaa,             Tvaritaa                                   Prthvi

Iraa,                      Kulasundari                            Aakaasaa

Apuuryamaanaa,          Nityaa                                     Vidyaa

Puuryamaanaa,   Nilapataakaa                          Maheswaraa

Puuryanti,            Vijaya                                      Para-tattva

Puurnaa,                       Sarvamangala                        Aatma-tattva

Paurnamaasi,                Jvaalaamaalinikaa        Sadaasiva-tattvaa

Chitkalaa                       Chitkalaa                       Saadaakhya-tattva

 

The Devataa influencing the entire group is Kaama-devaa while Kaameswari presides over them all.

 

 

 

 

                  

 

 

 

 

 

காதிவித்யா பஞ்சதசாக்ஷரீ – ஜபம் செய்யும் முறை

 

அஸ்யஸ்ரீ பஞ்ச ஶாக்ஷரீ மஹாமந்த்ரஸ்ய ஆனந்த பைரவ ருஷி: காயத்ரீச்ந்: பஞ்சஶாக்ஷர்யதிஷ்டாத்ரீ லலிதா மஹா த்ரிபுரஸுந்ரீ தேவதா || ‘கஏஈலஹ்ரீம்’ – பீஜம் | ‘ஸகலஹ்ரீம்’ ஶக்தி: | ‘ஹஸகஹலஹ்ரீம்’ – கீலகம் | ஸ்ரீ லலிதாமஹாத்ரிபுர ஸுந்ரீ ப்ரஸாஸித்த்யர்த்தே ஜபே விநியோ:

 

‘கஏஈலஹ்ரீம்’, ‘ஸகலஹ்ரீம்’, ‘ஹஸகஹலஹ்ரீம்’ என்ற மூன்று கூடங்களையும் இரண்டுதடவை திருப்பி உச்சரித்துக் கர நியாஸமும் அங்க நியாசமும் செய்க.

 

பூர்ப்புவஸ்ஸுவரோமிதி திக்பந்:

 

த்யானம்

அருணாம் கருணாதரங்கிதாக்ஷீம் த்ருதபாஶாங்குஶ

புஷ்ப பாண சாபாம்.

அணிமாதிபி ராவ்ருதாம் மயூகை ரஹமித்யேவ

விபாவயே வானீம்

 

லம் – இத்யாதி பஞ்ச பூஜா

 

மந்த்ரஜபம்

‘கஏஈலஹ்ரீம்’, ‘ஸகலஹ்ரீம்’, ‘ஹஸகஹலஹ்ரீம்’

 

பூர்ப்புவஸ்ஸுவரோமிதி திக்விமோக:

 

த்யானம்:  அருணாம் … வானீம்

லம் – இத்யாதி பஞ்ச பூஜா

 

ஸமர்ப்பணம்:

குஹ்யாதிகுஹ்ய கோப்த்ரீ த்வம் க்ருஹாணாஸ்மத் க்ருதம் ஜபம்  |

ஸித்திர்ப்பவது மே தேவி த்வத் ப்ரஸாதான் மயி ஸ்திரா ||

 

 

33. ஸௌபாக்ய மந்த்ரம்

ஸகல ஸௌபாக்யம்

 

ஸ்மரம் யோனிம் லக்ஷ்மீம் த்ரிதய மி மாதௌ தவ மனோ:

நிதாயைகே நித்யே நிரவதி மஹாபோக ரஸிகா:

ஜந்தி த்வாம் சிந்தாமணி குண நிபத்தாக்ஷ வலயா:

ஶிவாக்னௌ ஜுஹ்வந்த: ஸுரபிக்ருத தாராஹுதிஶதை:                33

 

ஆதியந்தமற்ற பரதேவதையே ! உன்னுடைய பஞ்சதசாக்ஷரீ மந்திரத்தின் முதலில் காமபீஜமான ‘க்லீம்’ என்ற அக்ஷரம், புவனேசுவரீ பீஜமான ‘ஹ்ரீம்’ என்ற அக்ஷரம், லக்ஷ்மீ பீஜமான ‘ஸ்ரீம்’ ஆகிய இம்மூன்றையும் சேர்த்து இடைவிடாத ஜபத்திலுள்ள ஆனந்தச் சுவையை அறிந்தவர்களாகிய சிலர் தொடர்ந்துவரும் சிந்தனையையே ஜபமாலையாகக் கொண்டு சக்தி முக்கோணத்தில் உள்ள அக்கினியில் காமதேனு அளித்த நெய்போன்ற ஆத்மானந்தத்தைக் கொண்டு நூற்றுக்கணக்கான ஆஹுதிகளை செய்பவர்களாக உன்னை ஆராதிக்கிறார்கள்.

 

ஸ்மரம் ஹகாரத்தையும், யோநிம் ஸகாரத்தையும், லக்ஷ்மீம் ககாரத்தையும் என இதற்குப் பொருள் கொண்டு , முன் 32ம் சுலோகத்தில் காதிவித்தையில் கூறிய ‘கஏஈ’ என்ற மூன்று அக்ஷரங்களுக்குப் பதிலாக, ‘ஹ ஸ க’ என்ற மூன்று அக்ஷரங்களை உபயோகித்தால் அது ஹாதிவித்தை அல்லது லோபாமுத்ரா வித்தை எனப்படும்.

 

34. சேஷசேஷீபாவம்

அன்னியோன்னிய ஸமரஸ வளர்ச்சி

 

ஶரீரம் த்வம் ஶம்போ: ஶஶி மிஹிர வக்ஷோருஹ யும்

தவாத்மானம் மன்யே பகவதி நவாத்மான மனம்

அத: ஶேஷ: ஶேஷீத்யய முய ஸாதாரணதயா

ஸ்த்தித: ஸம்ந்தோ வாம் ஸமரஸ பரானந் பரயோ:             34

 

பரதேவதையே ! சந்திரசூரியர்களை நகில்களாக உடைய நீ பரமசிவனுக்கு உடல் என்றும் மாசற்ற ஒன்பது வ்யூஹ ஸ்வரூபியான சிவனை உன்னுடைய உடல் என்றும் மனக்கண்ணால் காண்கிறேன். ஆகையால் உடைமை, உடையவர் என்ற இந்த உறவு ஸமரஸப்பட்ட ஆனந்தபைரவர், ஆனந்தபைரவி இருவருக்கும் ஸமமாக நிலை பெற்றுள்ளது.

 

சிவனின் ஒன்பது வியூஹஸ்வரூபி: காலம், குலம், நாமம், ஞானம், சித்தம், நாதம், பிந்து, கலை, ஜீவன் முதலியன.

 

சேஷசேஷீ: உலகின் சிருஷ்டி, ஸ்திதி, லயங்களின் போது சிவன், சக்தி இருவருடைய பிரயத்தனமும் இருந்தபோதிலும் அதில் ஆனந்தபைரவி ஆனந்தபைரவருடன் சிவன் சேஷித்தன்மை அடைந்தவராகவும், சக்தி சேஷத்தன்மை அடைந்தவளாகவும் ஆகிறார்கள். இப்படி இருவருக்கும் சேஷசேஷீ பாவம் ஸமானம் ஆகிறது. சிவனுக்கு ஸமமாக சிவனுக்கு ‘ஸமய:’ என்றும் சக்திக்கு ‘ஸமயா’ என்றும் பெயர்.

 

இந்த சுலோகத்தை ஜபம் செய்துவரும் குடும்பங்களில் ஸ்த்ரீ புமான்களுக்குப் பரஸ்பரம் அன்யோன்ய பாவம் த்ருடமாகும். வேதோக்த கர்மாக்களைச் செய்யும் காலங்களில் புருஷர்களுக்குப் பிராதான்யமும் குடும்ப விஷயங்களில் ஸ்த்ரீகளுக்குப் பிராதான்யமும் இருப்பது அவசியம். இப்படி ஸமரஸத்துடன் வாழும் கிருஹஸ்தர்கள் ஈசுவர அனுக்கிரகத்தால் ஞானத்தைப் பெற்று மோக்ஷத்தை அடையலாம்.         –  தேதியூர் சுப்ரஹ்மண்ய சாஸ்திரி

 

35. ஆறு சக்கரங்களிலும் விளங்கும் தேவி

க்ஷயரோக நிவிருத்தி

 

மனஸ்த்வம் வ்யோம த்வம் மருஸி மருத் ஸாரதி ரஸி

த்வ மாபஸ் த்வம் பூமிஸ் த்வயி பரிணதாயாம் ந ஹி பரம்

த்வமேவ ஸ்வாத்மானம் பரிணமயிதும் விஶ்வ வபுஷா

சிதானந்தாகாரம் ஶிவயுவதி பாவேன பிப்ருஷே                                              35

 

ஆக்ஞா சக்கரத்தில் மனமாக நீ விளங்குகிறாய்; விசுத்தி சக்கரத்தில் ஆகாசமாகவும் விளங்குகிறாய்; அநாஹதத்தில் வாயுவாக விளங்குகிறாய்; ஸ்வாதிஷ்டானத்தில் அக்கினியாக இருக்கிறாய்; ஜல தத்துவமும் நீயே; பிருதிவி தத்துவமும் நீயே; நீயே ப்ரபஞ்சமாகப் பரிணமித்திருப்பதால் உனக்கு வேறான பொருள் இல்லவே இல்லை. நீயீ உனது ஸ்வரூபத்தை பிரபஞ்ச வடிவாக பரிணமிக்கச் செய்வதற்கு பமசிவனுடைய பத்னி என்ற பாவனையால் ஆனந்த வடிவான சித்ரூபத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறாய்.

 

இந்த சுலோகத்தில் தேவியின் அஷ்டமூர்த்தித்வம் கூறப்படுகிறது.

பாரும் புனலுங் கனலும்வெங் காலும் படர்விசும்பும்

ஊரும் முருகு சுவையொளி யூறொலி யொன்றுபடச்

சேருந் தலைவி சிவகாம ஸுந்தரி சீரடிக்கே

சாரும் தவமுடையார் படையாத தனமில்லையே – அபிராமி அந்தாதி

 

From the accompanying table, it will be seen that the Devi, who transcends all, manifests herself as the six Deva-s with their six abodes represented by the six Tattva-s which have as theri centres, the six Chakraa-s from a combination of which the entire Universe is made.          The Devi, notwithstanding her gross and subtle transformations, remains the Chit transcending all Tattvaa-s in combination with the Bliss of the Paramaatman:

 

Tattvaa-s —- Lokaa-s—-Devaa-s—-Chakraa-s

—————- Satya —– Paraasakti —- Sahasraara

Manas      — Tapas —- Siva —- Aajnaa

Aakaasaa —  Jana – Sadhaasiva — Visudhhi

Vaayu —   Mahar — Maheswara — Anaahataa

Tejas —  Suvar — Rudra –– Svaadhishthaana

Ap —– Bhuvar —- Vishnu — Manipura

Prthivi —  Bhur — Brahman —Mulaadhaaraa

 

Accoding to the Uttarakaula doctrine, the Paraasakti, which is the Pradhaana, is the creator of the Universe. The Devi being the Pradhaana, there is no need for her subservience to any other Tattva.

36. ஆக்ஞா சக்கரத்தில் பரசம்பு ஸ்வரூபம்

ஸர்வ வ்யாதி நிவாரணம்

 

தவாஜ்ஞா சக்ரஸ்த்தம் தபன ஶஶி கோடி த்யுதிரம்

பரம் ஶம்பும் வந்தே பரிமிலித பார்ஶ்வம் பரசிதா

யமாராத்த்யன் க்த்யா ரவி ஶஶி ஶுசீனா மவிஷயே

நிராலோகே(அ)லோகே நிவஸதி ஹி பாலோக புவனே                        36

 

உன்னுடைய ஆக்ஞா சக்கரத்தில் இருப்பவரும் கோடி சூர்யசந்திரர்களின்  பிரகாசத்தை உடையவரும், ஸகுண, நிர்க்குண சக்திவடிவான உன்னால் இருபுறமும் அனைக்கப் பெற்றவருமான பரமசிவனை சேவிக்கின்றேன். அம்மாதிரி இருப்பவரை பக்தியுடன் ஒருவன் ஆராதித்தால் சூரியன், சந்திரன், அக்கினி ஆகிய மூவருடைய ஒளியாலும் விளங்கவைக்க முடியாததாகவும், கண்ணுக்கு எட்டாததாகவும் கண்ணால் காணும் உலகத்தினின்று வேறுபட்டதாகவும் உள்ள பரஞ்ஜோதிவடிவமான உனது ஸாயுஜ்ய பதவியில் வசிப்பான் என்பது நிச்சயம்.

 

தவ: தவ என்னும் சொல்லால் புருவமத்தியில் உள்ள நலு சிவசக்கரங்கள் கூறப்படுகின்றன. இரண்டுதளம் உள்ள சிவசக்கரம் அன்று – லக்ஷ்மிதரர்

 

தவாஜ்ஞா: காமேசுவரஸூரியின் அபிப்பிராயத்தில், இது புருவமத்தியில் உள்ள இரண்டுதள வடிவமான ஆக்ஞா சக்கரத்தைத்தான் குறிக்கிறது. அவ்வாறே மேலே வரும் ஐந்து சுலோகங்களிலும் அந்த அந்தச் சக்கரங்கள்தான் குறிக்கப்படுகின்றன.

 

ஆக்ஞா சக்கரத்தில் பரசம்பு நாதரையும் சித்பராம்பாளையும் 64 மானஸ வியூகங்களால் சூழப்பட்டவர்களாகத் தியானிக்கவேண்டும்.

 

பாரதபூமியில் காசி க்ஷேத்ரம் ஆக்ஞாசக்கர ஸ்தானம். அங்கே துர்க்கையும் விசாலாக்ஷியும் பிரதான சக்திகள்.

 

அக்னிகண்டம், சூரியகண்டம், சந்திரகண்டம் இவற்றிலுள்ள கிரணங்கள் முன்னூற்றருபதும் ஆக்ஞாசக்கரத்தைக் கடந்து செல்லமாட்டா. அதற்குமேல் ஸஹஸ்ராரத்தில் பிரகாசிப்பது மற்றொரு நித்யமான சந்திரகலை.

37. விசுத்தி சக்கரத்தில் பார்வதி பரமேசுவர த்யானம்

பிரம்மராக்ஷஸ பூதப்ரேத பிசாச நிவாரணம்

 

விஶுத்தௌ தே ஶுத்தஸ்படிக விஶம் வ்யோம் ஜனகம்

ஶிவம் ஸேவே தேவீமபி ஶிவஸமான வ்யவஸிதாம்

யயோ: காந்த்யா யாந்த்யா: ஶஶிகிரன ஸாரூப்ய ஸரணே:

விதூதாந்தர் த்வாந்தா விலஸதி சகோரீவ ஜதீ                          37

 

உன்னுடைய விசுத்தி சக்கரத்தில் தெளிவான பளிங்கு போன்ற வடிவினரும் ஆகாச தத்துவத்தைத் தோற்றுவிப்பவரும் ஆகிய சிவனையும் சிவனுடைய ஸங்கல்பத்திற்கு ஒத்த ஸங்கல்பம் உடையவளாகிய தேவியாகிய உன்னையும் சேவிக்கிறேன். எவர்களுடைய வெண்ணிலாவைப் போல் வெளிவரும் ஒளியினால் உலகம் முழுதும் அக்ஞானமாகிய அக இருள் ஒழியப் பெற்றதாய் நிலவில் களிக்கும் சகோரப் பக்ஷிபோல் விளங்குகிறதோ அப்படிப்பட்ட உங்களை சேவிக்கிறேன்.

 

விசுத்தி சக்ரம் பதினாறுதள கமலம்

 

ஆக்ஞா சக்கரத்தில் ஆத்மத்வம் நிரூபிக்கப் பட்டது. அவ்வாத்ம தத்துவத்திலிருந்து ஆகாசம் தோன்றுகிறது. இங்கு ஆத்மாவானது மனஸ் தத்துவம். சந்த்ரஸ்தானத்தில் உள்ள பார்வதியும் சூரியஸ்தானத்தில் உள்ள பரமேசுவரனும் விசுத்தி சக்கரத்தில் விளங்கும்போது மற்ற ஆனந்தங்கள் விலகிப் போகின்றன, பதினாறு நித்யைகளின் நிலவும் இல்லை. சிவதம்பதிகளின் ஆனந்தமயமான ஒளியே எல்லா ஜீவர்களுக்கும் ஜீவாதாரம்.

 

ஆகாசதத்துவ உபாஸனை சிதம்பர க்ஷேத்திரத்தில் செய்யப்படுவது. சிவனுக்கும் சக்திக்கும் இவ்வுபாஸனையில் வ்யோமேசுவரன் என்றும் வ்யோமேசுவரி என்றும் பெயர். அவர்கள் 72 ஆகாச மயூகங்களுடன் உபாசிக்கப் படுவர். சிலர் இந்தச் சுலோகத்தில் குறிக்கப் படுவது அர்த்த நாரீசுவர மூர்த்தி எனவும் கூறுவர்.

 

38.  அநாஹத சக்கரத்தில் ஜீவப்ரஹ்ம ஐக்கியம்

பாலாரிஷ்ட நிவாரணம்

 

ஸமுன்மீலத் ஸம்வித் கமல மகரந்தைக ரஸிகம்

ஜே ஹம்ஸத்வந்த்வம் கிமபி மஹதாம் மானஸசரம்

தாலாபா ஷ்டாஶ குணித வித்யாபரிணதி:

தாதத்தே தோஷாத் குணமகில மத்ப்ய: பய இவ                                38

 

நன்றாக மலர்ந்த ஞானத்தாமரையின் ஆனந்தமாகிய மகரந்தம் ஒன்றையே விரும்பி அநுபவிப்பவைகளும் மகான்களுடைய மனதாகிற மானஸ ஸரஸில் நீந்துபவைகளும் இப்படிப்பட்டவை என்று வர்ணிக்க முடியாதவைகளுமான

இரண்டு ஹம்ஸங்களை பூஜிக்கிறேன். அவைகளுடைய இன்பப் பேச்சில் இருந்தே பதினெட்டெனக் கணக்கிடப்பட்ட வித்தைகள் பரிணமிக்கின்றன. அவை குற்றத்திலிருந்து குணமனைத்தையும் நீரிலிருந்து பாலைப்போல் பிரிக்கின்றன.

 

வாயு தத்துவத்திற்கு இருப்பிடம் அநாஹத சக்கரம். இது பன்னிரண்டு தள கமலம். இங்கு ஹம் என்ற சிவனையும் என்ற சக்தியையும் ஹம்ஸேசுவரன் – ஹம்ஸேசுவரி என்ற 54 வாயவ்ய மயூகங்களுடன் உபாசிக்க வேண்டும். இந்த ஹம்ஸங்களின் சம்பாஷணைதான் பதினெட்டு வித்தைகள். அவையாவன: வேதங்கள் 4, சிக்ஷை, கல்பம், வியாகரணம், நிருக்தம், சந்தஸ், ஜோதிஷம் என 6, மீமாம்ஸம், நியாயம், புராணம், தர்மசாஸ்திரம் என 4, ஆயுர்வேதம், தனுர்வேதம், காந்தர்வவேதம், நீதி சாஸ்திரம் என 4.

 

The eighteen Vidyaa-s are : (1) Siksaa (2) Kalpa (3) Vyaakarana (4) Nirukta (5) Jyotisa (6) Chandas (7) Rc (8) Yajus (9) Saaman (10) Atharvan (11) Purva- and Uttara-Mimaamsa (12) Nyaaya (13) Puraana (14) Dharmasaastra (15) Aayurveda (16) Dhanurveda (17) Gaandharva (18) Niti-Saastra.

 

“வித்யோபாஸகர்கள் அந்தர்முகமாக இருந்து கொண்டு அநாஹத சக்கரத்தில் ஏற்படும் சப்தத்தைக் கவனித்தால், ஸ்ரீவித்யா ஷோடசியில் உள்ள அக்ஷரங்களும், வித்யாகுருவின் ஸ்வரூபமும், தேவியின் ஸ்வரூபமும் (ஆகப் பதினெட்டும்) சப்த மூலமாகப் பிரத்தியக்ஷமாக அநுபவிக்கப் படும்.”  – தேதியூர் சுப்ரஹ்மண்ய சாஸ்திரி

 

“ஹம்ஸ: ஸோஹம் ஸோஹம் ஹம்ஸ:” என்ற அஜபாவித்தையினால் ஹம்ஸத்வந்த்வத்யானம் செய்கிறவர்களுக்குப் பாவங்களும் புண்ணியம் ஆகிவிடும்.

ஹம்ஸத்வந்த உபாசனத்திற்கு ஏற்பட்ட ஸ்தானம் ஆவுடையார் கோவில்.

 

ஸ்ரீசங்கரர் ஸுபகோதய வியாக்யானத்தில் “அநாஹத்தில் சிவனை ஶிகிஜ்வாலா என்ற தீப வடிவிலும், சக்தியை ஶிகினீ என்ற ஒளி வடிவிலும் தியானம் செய்ய வேண்டும்” என்று கூறுகிறார். இப்படி உபாசிப்பவர்கள் எதிலும் நல்லதை எண்ணிப் பார்க்க வேண்டுமேயன்றிக் குற்றங்களை எண்ணக் கூடாது என்பது நியமம்.

 

39. ஸ்வாதிஷ்டான சக்கரத்தில் காமேசுவரி

நினைத்ததைக் கனவில் காண

 

த்வ ஸ்வாதிஷ்ட்டானே ஹுதவஹ மதிஷ்ட்டாய நிரதம்

தமீடே ஸம்வர்த்தம் ஜனனி மஹதீம் தாஞ்ச ஸமயாம்

தாலோகே லோகான் ஹதி மஹஸி க்ரோகலிதே

யார்த்ரா யா த்ருஷ்டி: ஶிஶிர முபசாரம் ரசயதி                                   39

 

தாயே ! உன்னுடைய ஸ்வாதிஷ்டான சக்கரத்தில் அக்கினி தத்துவத்தை சிந்தித்து அதில் இடைவிடாது பிரகாசிக்கும் காலாக்கினி ரூபரான அந்த ருத்திரனையும், மகிமை வாய்ந்த அந்த ஸமயா அல்லது சந்திரகலா சக்தி என்னும் உன்னையும், போற்றுகின்றேன். ருத்திரருடைய எந்தப் பார்வையான அக்கினி கோபத்தால் வளர்ந்து உலகங்களை எரிக்கின்றதோ அப்போது கருணையால் நனைந்த உன்னுடைய பார்வை எதுவோ அது குளிர்ச்சியான உபசாரத்தை செய்கிறது.

 

வாயுவிலிருந்து அக்கினி தோன்றுகிறது. அக்கினிக்கு இருப்பிடம் ஸ்வாதிஷ் டான சக்கரம். இது ஆறுதள கமலம். இங்கே ஸமவர்த்தேசுவரர், ஸமயாம்பாள் என்று சிவனையும் சக்தியையும் 62 தைஜஸ மயூகங்களுடன் உபாசிக்க வேண்டும். இதற்கேற்பட்ட ஸ்தானமான அருணாசலம் என்னும் திருவண்ணாமலை. இங்கே உள்ளது தேஜோலிங்கம்.

 

சக்கரக்கிரமத்தில் விசுத்திக்கும் அநாஹதத்தும் பின் மணிபூரகம் வரவேண்டும். ஆனால் தத்துவக் கிரமத்தில் ஆகாசத்திற்கும் வாயுவுக்கும் பின் அக்கினி வருவதால் இவ்வாறு கூறப்படுகிறது.

 

40. மணிபூரகத்தில் மேகத்திடை மின்னல்கொடி போன்றவள்

நல்ல கனவு பலித்தல், கெட்ட கனவு விலகுதல், லக்ஷ்மி கடாக்ஷம்

 

தடித்வந்தம் ஶக்த்யா திமிர பரிபந்த்தி ஸ்புரணயா

ஸ்புரந் நானாரத்னாபரண பரிணத்தேந்த்ர தனுஷம்

தவ ஶ்யாமம் ம்கம் கமபி மணிபூரைக ஶரணம்

நிஷேவே வர்ஷந்தம் ஹரமிஹிர தப்தம் த்ரிபுவனம்                              40

 

உன்னுடைய மணிபூரக சக்கரத்தை முக்கியமான உறைவிடமாகக் கொண்டதும், இருட்டுக்குச் சத்துருவைப்போல் பிரகாசிக்கும் பராசக்தியாகிற மின்னல் கொடியுடன் கூடியதும், ஜ்வலிக்கும் நானாவிதமான ரத்தின ஆபரணங்களாகிய இந்திரவில்லுடன் கூடியதும், கறுத்ததும், ருத்ரனாகிய பிரளயகால சூரியனால் எரிக்கப்பட்ட மூவுலகையும் மழை பொழிந்து குளிரச் செய்வதும், ஆகிய அதிசயமான மேகம் போன்ற உனது சதாசிவ தத்துவத்தை சேவிக்கிறேன்.

 

“அநாஹத சக்கரத்தில் உள்ள சூரியகிரணம் கீழே பரவி, ஸ்வாதிஷ்டான அக்கினியுடன் கூடி மணிபூரகத்தில் புகுந்து மேகத்தை உண்டாக்கி மழை பொழிந்து தாபத்ரயத்தால் தவிக்கும் உலகைக் குளிரச் செய்கிறது”

– அருணாமோதினீ

 

அக்கினியிலிருந்து ஜலம் தோன்றுகிறது. ஜலத்திற்கு இருப்பிடமான மணிபூரக சக்கரம் பத்துத்தள கமலம். இங்கே மகேசுவரன் – ஸ்திரஸௌதாமினி என்று சிவனையும் சக்தியையும் உபாசிக்க வேண்டும். இவர்களுக்கு அமிருதேசுவரன் – அமிருதேசுவரி என்ற பெயரும் பொருந்தும். இவர்களை ஸத்யோஜாதம், வாமதேவம் முதலிய 52 ஜல மயூகங்களால் சூழப்பெற்றவர்களாகத் தியானிக்க வேண்டும். இதற்கு ஏற்பட்ட ஸ்தானம் திருவானைக்காவல்.

 

இருள் நிறைந்த மணிபூரகத்தில் நீருண்டமேகம் போன்ற சிவனிடம் சாதாரண மின்னல்கொடிபோல் தேவி காட்சி அளிக்கிறாள்.

 

ஒப்பிடுக: “நீல தோயத மத்யஸ்த்தாத் வித்யுல்லேகேவ பாஸ்வரா”

                                                                                                — நாராயண ஸூக்தம்

 

41. மூலாதாரத்தில் ஆனந்தத் தாண்டவம்

தேவியின் ஸாக்ஷாத்காரம், குன்ம நோய் நிவாரணம்

 

தவாதாரே மூலே ஸஹ ஸமயயா லாஸ்ய பரயா

நவாத்மானம் மன்யே நவரஸ மஹாதாண்வ நடம்

பாப்யா மேதாப்யா முய விதி முத்திஶ்ய யயா

ஸநாதாப்யாம் ஜஜ்ஞே ஜனகஜனனீமத் ஜகதிதம்                                    41

 

உன்னுடைய மூலாதார சக்கரத்தில் நடனம் செய்வதில் நோக்கம் உள்ளவளும் ‘ஸமயா’ எனப் பெயர் கொண்டவளுமான உன்னுடன் கூட நவரஸம் ததும்பும் சிறந்த தாண்டவம் ஆடுகிற ஆனந்தபைரவரை தியானம் செய்கிறேன். பிரளயத்தில் அழிந்த உலகின் சிருஷ்டியை கருதி கருணையுடன் தம்பதியாகக் கூடியவர்களான உங்கள் இருவர்களாலும் இவ்வுலகமானது தந்தையும் தாயும் உடையதாக ஆகிறது.

 

அப்புவிலிருந்து பிருதிவி தத்துவம் உண்டாகிறது. பிருதிவிக்கு இருப்பிடம் மூலாதாரம். இது முக்கோணத்தின் நடுவில் நாலுதள கமலம். இங்கே ஆனந்தபைரவர் – ஆனந்தபைரவி என்று சிவனையும் சக்தியையும் 56 பிருதிவி மயூகங்களுடன் கூடியவர்களாகத் தியானம் செய்யவேண்டும்.

 

ஸமயாசாரத்தில் வெளியில் பூஜை இல்லை. இவர்கள் செய்யும் ஐக்கியானுஸந்தானம் நான்குவகைப் பட்டது:

  • மூலாதாரம் முதலிய ஆறு சக்கரங்களும் ஸ்ரீசக்கரத்தில் உள்ள ஆறு கோணங்களில் ஐக்கியம்.
  • ஸஹஸ்ராரம் பிந்து ஸ்தானமான சதுரச்ரத்தில் ஐக்கியம்.
  • பிந்துவில் சிவன் ஐக்கியம்.
  • ஸ்ரீசக்கரத்தில் அம்பாளுடைய மந்திரம் ஐக்கியம். பரா, பச்யந்தி, மத்யமா, வைகரி என்ற நாதத்துக்கும் ஷட்சக்கர வடிவமான பிந்துவுக்கும் காலாத்மகக் கலை வடிவமான முன்னூற்றருபது கிரணங்களுக்கும் அம்பாள் அதீதமானவள்.

இப்படிச் சிவதம்பதிகளைத் தங்களுக்குள்ளேயே பூஜிப்பவர்களுக்கு ஸமயிகள் என்பது பெயர்.

 

இதுவரை 41 சுலோகங்கள் ஆனந்தலஹரீ – கைலாஸத்தில் இருந்து கிடைத்தவை;

இனிவரும் ஐம்பத்தொன்பது சுலோகங்கள் ஸௌந்தர்ய லஹரீ – ஸ்ரீ சங்கராசாரியார் அருளியது.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.